Panzerkampfwagen E-100

Opis

Panzerkampfwagen E-100 był niemieckim projektem superciężkiego czołgu rozwijanym pod koniec II wojny światowej jako największy z serii czołgów Entwicklung (E), które miały uprościć i ustandaryzować produkcję pojazdów opancerzonych. Prace rozpoczęto na podstawie zamówienia Waffenamtu w czerwcu 1943 jako projekt równoległy do czołgu Porsche Maus. W marcu 1944 firma Adler przedstawiła plany superciężkiego czołgu E-100, który miał ważyć około 100 ton i wykorzystywać jak najwięcej ustandaryzowanych komponentów.

Zgodnie z planami czołg miał być uzbrojony głównie w działo 12,8 cm KwK L/55, pochodzące od działa przeciwpancernego 12,8 cm Pak 44, uzupełnione współosiowym działem 7,5 cm KwK 44 L/36,5. Napęd miał zapewnić silnik Maybach HL230 o mocy 700 KM z przekładnią i układem kierowniczym przejętym z czołgu Tiger II, z szacowaną prędkością maksymalną 23 km/h, lub mocniejszy silnik Maybach o mocy 1200 KM z nową przekładnią Maybach Mekydro, który miał umożliwić prędkość do 40 km/h. Konstrukcja przewidywała demontowalne boczne osłony i wąskie gąsienice ułatwiające transport kolejowy. Podwozie miało większe koła o średnicy 900 mm, a zamiast pierwotnych drążków skrętnych zastosowano sprężyny śrubowe. Nowa wieża miała być prostsza i lżejsza niż wieża czołgu Maus, przy czym niektóre źródła wskazują możliwość użycia wieży Maus.

W lipcu 1944 Hitler nakazał wstrzymanie rozwoju superciężkich czołgów, jednak prace nad E-100 kontynuowano z bardzo niskim priorytetem i jedynie trzema pracownikami Adler, którzy próbowali zmontować prototyp. Prototyp nigdy nie został ukończony, został znaleziony przez wojska amerykańskie w kwietniu 1945, następnie przewieziony przez armię brytyjską do testów i ostatecznie zlikwidowany w latach 50.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

E-100 nigdy nie został wprowadzony do służby bojowej. Prototyp pozostał niedokończony i nie był używany w żadnym konflikcie zbrojnym. Po zakończeniu II wojny światowej czołg został przejęty przez siły alianckie, przewieziony do Wielkiej Brytanii na dalsze testy i ostatecznie zlikwidowany w latach 50.

Ciekawostki

• E-100 był największym czołgiem z serii Entwicklung, która obejmowała także modele E-10, E-25, E-50 i E-75.
• Czołg miał mieć dwie wersje silnika – słabszą 700 KM oraz mocniejszą 1200 KM, co znacząco wpływałoby na jego prędkość.
• Konstrukcja przewidywała zastosowanie demontowalnych bocznych osłon i wąskich gąsienic ułatwiających transport kolejowy.
• Prototyp E-100 został znaleziony przez armię amerykańską w kwietniu 1945, ale nigdy nie został ukończony.
• Niektóre źródła podają, że na E-100 mogła zostać zamontowana wieża z czołgu Maus.

Najczęstsze pytania

Czy E-100 kiedykolwiek został wprowadzony do służby bojowej?

Nie, prototyp E-100 nigdy nie został ukończony ani wprowadzony do służby bojowej.

Jakie było główne uzbrojenie czołgu E-100?

Główne uzbrojenie stanowiło działo 12,8 cm KwK L/55 uzupełnione współosiowym działem 7,5 cm KwK 44 L/36,5.

Jakie silniki były planowane dla E-100?

Planowano dwie wersje silnika: 700 KM Maybach HL230 oraz mocniejszy 1200 KM Maybach z nową przekładnią.

Dlaczego prace nad E-100 zostały wstrzymane?

W lipcu 1944 Hitler nakazał wstrzymanie rozwoju superciężkich czołgów, co znacznie ograniczyło prace nad E-100.