Ponorka Biber

Opis

Biber była pierwszą i najmniejszą miniaturową łodzią podwodną niemieckiej Kriegsmarine z okresu II wojny światowej, zaprojektowaną przez kapitana korwety Hansa Bartelsa. Konstrukcja została zweryfikowana na prototypie Adam w marcu 1944 roku, a produkcja seryjna trwała od marca do listopada 1944, kiedy to wyprodukowano około 324 egzemplarzy. Ulepszone wersje Biber II i Biber III pozostały jedynie na papierze.

Biber nie była łodzią podwodną w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz raczej jednostką zdolną do krótkotrwałych zanurzeń. Miała jednoosobową załogę, która zmagała się z trudnym sterowaniem i bardzo ograniczonym polem widzenia z kokpitu wyposażonego w małą wieżyczkę z kilkoma okienkami oraz peryskopem obejmującym jedynie 80° widoku do przodu. Uzbrojenie stanowiły dwa torpedy 533mm G7e zawieszone pod kadłubem. Układ napędowy składał się z silnika benzynowego Opel Blitz o mocy 32 KM oraz silnika elektrycznego Siemens o mocy 13 KM. Maksymalna prędkość wynosiła 6,5 węzła na powierzchni i 5,3 węzła pod wodą, z zasięgiem 125 mil morskich przy prędkości 5 węzłów na powierzchni. Głębokość zanurzenia wynosiła do 20 metrów.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Miniaturowe łodzie podwodne Biber były używane przez specjalne jednostki małych oddziałów bojowych K-Verband od maja 1944 roku. Pierwsza misja bojowa odbyła się 30 sierpnia 1944 roku z Fécamp, kiedy 20 Biberów wypłynęło i wszystkie powróciły, a załogi zgłaszały zatopienie dwóch statków, czego zapisy alianckie nie potwierdziły. Kolejnym obszarem operacyjnym były Niderlandy, zwłaszcza ujście rzeki Skalda, gdzie w grudniu 1944 roku miała miejsce seria akcji z wysokimi stratami miniaturowych łodzi podwodnych i jedynym potwierdzonym zatopieniem amerykańskiego statku towarowego Alan A. Dale.

Z powodu tych strat i nieskuteczności dalsze użycie bojowe Biberów zostało odwołane przez dowódcę K-Verband kontradmirała Helmuta Heya, mimo że wielki admirał Karl Dönitz domagał się ich dalszego użycia. Łącznie do operacji bojowych skierowano około 110 egzemplarzy, a ich użycie zakończyło się całkowitą porażką z jednym potwierdzonym zatopieniem statku alianckiego.

Warianty

Ciekawostki

• Biber był jedną ze specjalnych broni przeznaczonych do odparcia inwazji alianckiej na Europę.
• Główną wadą miniaturowej łodzi podwodnej były brakujące zbiorniki wyrównawcze, co uniemożliwiało dłuższe pozostawanie na głębokości peryskopowej.
• Załoga była narażona na zatrucie spalinami własnej jednostki.
• Biber wystawiony w Imperial War Museum został znaleziony dryfujący w pobliżu Dover z uduszonym pilotem w kokpicie.
• Podczas ataku w grudniu 1944 roku w ujściu Skaldy zatopiono 11 Biberów, a mimo to udało się zatopić jedyny amerykański statek towarowy.

Najczęstsze pytania

Ile miniaturowych łodzi podwodnych Biber zostało zbudowanych?

Łącznie zbudowano około 324 egzemplarzy.

Ile Biberów zostało użytych w operacjach bojowych?

Do operacji bojowych skierowano około 110 miniaturowych łodzi podwodnych.

Jaką była główna broń miniaturowej łodzi podwodnej Biber?

Główne uzbrojenie stanowiły dwa torpedy 533mm G7e zawieszone pod kadłubem.

Jaki był główny problem miniaturowej łodzi podwodnej Biber?

Brakujące zbiorniki wyrównawcze uniemożliwiały dłuższe pozostawanie na głębokości peryskopowej, a załoga była narażona na zatrucie spalinami.