Radioplane OQ-2

Opis

Radioplane OQ-2 był pierwszym masowo produkowanym bezpilotowym samolotem (dronem) w Stanach Zjednoczonych, opracowanym przez firmę Radioplane Company. Początkowo był to model samolotu sterowany radiowo zaprojektowany przez Waltera Rightera, którego projekt i silnik kupił aktor Reginald Denny, który wcześniej zaprezentował podobny model armii amerykańskiej w 1940 roku. Nowy model, oznaczany jako RP-2, był dalej udoskonalany i prezentowany armii jako RP-2, RP-3 i RP-4 już od 1939 roku.

W 1940 roku armia zamówiła 53 egzemplarze RP-4 (niektóre źródła podają oznaczenie OQ-1, ale nie zostało ono oficjalnie przydzielone). Nastąpiło większe zamówienie w 1941 na model RP-5, który został przemianowany na OQ-2, przy czym "OQ" oznacza "subscale target" (mniejszy cel szkoleniowy). Marynarka Wojenna USA również zakupiła ten dron pod oznaczeniem TDD-1 (Target Drone, Denny, 1). Produkcja odbywała się na dużą skalę w zakładzie Radioplane na lotnisku Van Nuys w rejonie Los Angeles.

Konstrukcyjnie był to prosty samolot napędzany dwucylindrowym silnikiem dwusuwowym o mocy 6 koni mechanicznych (4,5 kW), który napędzał dwa śmigła obracające się w przeciwnych kierunkach. System sterowania wyprodukowała firma Bendix. Start odbywał się wyłącznie za pomocą katapulty, a lądowanie było zapewnione przez spadochron, jeśli dron przetrwał ostrzał. Podwozie lądowe było stosowane tylko w wersjach OQ-2 dostarczanych armii w celu złagodzenia uderzenia podczas lądowania na spadochronie, w innych wersjach i u marynarki podwozie było nieobecne.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Radioplane OQ-2 i jego kolejne warianty były używane podczas II wojny światowej jako cele szkoleniowe do ognia przeciwlotniczego. Najbardziej rozpowszechnioną wersją stał się OQ-3, z którego wyprodukowano ponad 9 400 egzemplarzy. Po wojnie drony Radioplane były wykorzystywane również do różnych eksperymentów, na przykład w 1950 roku zmodyfikowana wersja QQ-3 została użyta do układania wojskowych kabli komunikacyjnych. Łącznie podczas wojny firma Radioplane wyprodukowała prawie piętnaście tysięcy dronów. W 1952 roku firma Radioplane została przejęta przez Northrop.

Warianty

Ciekawostki

• W fabryce Radioplane w Van Nuys 26 czerwca 1945 roku fotograf armii David Conover sfotografował Normę Jeane Dougherty, która dzięki temu została modelką, a później aktorką Marilyn Monroe.
• OQ-2 był napędzany dwucylindrowym silnikiem dwusuwowym o mocy 6 koni mechanicznych, który napędzał dwa śmigła obracające się w przeciwnych kierunkach.
• Start drona odbywał się wyłącznie za pomocą katapulty, a lądowanie było zapewnione przez spadochron.
• Firma Radioplane wyprodukowała podczas II wojny światowej prawie 15 000 dronów.
• Po wojnie zmodyfikowana wersja QQ-3 została użyta do układania wojskowych kabli komunikacyjnych.

Najczęstsze pytania

Co oznacza oznaczenie OQ w Radioplane OQ-2?

OQ oznacza "subscale target", czyli mniejszy cel szkoleniowy.

Jaki silnik napędzał Radioplane OQ-2?

Dron napędzał dwucylindrowy silnik dwusuwowy Righter O-15-1 o mocy 7 koni mechanicznych (5 kW).

Jak startował i lądował OQ-2?

Startował za pomocą katapulty, a lądował na spadochronie, podwozie lądowe było stosowane tylko w wersjach armijnych OQ-2.

Ile dronów Radioplane OQ-2 i jego wariantów wyprodukowano podczas II wojny światowej?

Firma Radioplane wyprodukowała podczas wojny prawie 15 000 dronów, z czego OQ-3 wyprodukowano ponad 9 400 egzemplarzy.