Sea Dart
Sea Dart (znany również jako GWS-30 od Guided Weapon System 30) był morskim zestawem rakietowym średniego zasięgu do zwalczania celów powietrznych, opracowanym przez zakłady Hawker Siddeley Dynamics (później British Aerospace – BAe).
Opis
Pocisk Sea Dart został opracowany w latach 60. XX wieku jako trzecia generacja brytyjskich morskich rakiet przeciwlotniczych. Jego celem było zastąpienie ciężkich pocisków Sea Slug i był przede wszystkim przeznaczony do zwalczania radzieckich bombowców atakujących na dużych wysokościach, co oznaczało ograniczoną zdolność do zwalczania celów lecących przy powierzchni morza.
Pocisk startował z podwójnej wyrzutni, przy czym zapasowe pociski były automatycznie ładowane z magazynu pod pokładem. Podczas startu napędzał go rakietowy booster, a po osiągnięciu około dwukrotności prędkości dźwięku uruchamiał się silnik strumieniowy Odin, którego wlot powietrza znajdował się w dziobie pocisku. Naprowadzanie odbywało się za pomocą półaktywnego systemu radarowego.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Zjednoczone Królestwo |
|---|---|
| Wprowadzenie | 1973 |
Służba i użycie bojowe
Pociski Sea Dart zostały po raz pierwszy użyte bojowo podczas wojny o Falklandy, kiedy to uzbrojono w nie siedem brytyjskich okrętów. W trakcie konfliktu wystrzelono 26 pocisków, które osiągnęły siedem zestrzeleń, w tym śmigłowiec Puma, samolot rozpoznawczy Learjet 35A, bombowiec Canberra oraz dwa bombowce A-4 Skyhawk.
W latach 1990–1991 pociski brały udział w wojnie w Zatoce Perskiej, gdy niszczyciel HMS Gloucester 25 lutego 1991 zestrzelił pocisk przeciwokrętowy Silkworm atakujący amerykański pancernik USS Missouri. Był to pierwszy przypadek, gdy rakieta przeciwlotnicza w warunkach bojowych zniszczyła atakujący pocisk przeciwokrętowy. System Sea Dart został wycofany ze służby w 2012 roku, a ostatnim okrętem wyposażonym w ten system był niszczyciel HMS Edinburgh.
Warianty
Ciekawostki
- Sea Dart była trzecią generacją brytyjskich morskich rakiet przeciwlotniczych.
- Pierwsze bojowe użycie pocisków Sea Dart miało miejsce podczas wojny o Falklandy w 1982 roku.
- HMS Gloucester zestrzelił za pomocą Sea Dart pocisk przeciwokrętowy Silkworm, co było pierwszym takim przypadkiem w warunkach bojowych.
- Sea Dart została zastąpiona systemem Sea Viper (GWS-45) wykorzystującym rakiety rodziny MBDA Aster.
- Ostatnim okrętem uzbrojonym w system Sea Dart był niszczyciel HMS Edinburgh, wycofany w czerwcu 2012 roku.
Najczęstsze pytania
- Kto opracował system rakietowy Sea Dart?
- Został opracowany przez zakłady Hawker Siddeley Dynamics, później British Aerospace (BAe).
- Jakiego typu naprowadzanie stosuje pocisk Sea Dart?
- Stosuje półaktywne naprowadzanie radarowe.
- Kiedy system Sea Dart został wycofany ze służby w Royal Navy?
- W roku 2012.
- Jaki system zastąpił Sea Dart w brytyjskiej marynarce wojennej?
- System Sea Viper (GWS-45) z rakietami rodziny MBDA Aster.