Starburst
Starburst to kierowana rakieta. Kraj pochodzenia: Zjednoczone Królestwo. Wprowadzenie do uzbrojenia: 1989.
Opis
Rozwój systemu Starburst rozpoczął się w połowie lat 80. XX wieku na podstawie wymagań brytyjskiego ministerstwa obrony. Pocisk opiera się na konstrukcji rakiety Javelin, przy czym zastąpiono oryginalny system sterowania radiowego na naprowadzanie za pomocą wiązki (beam-riding), podobnie jak w rakiecie Starstreak, co znacznie utrudnia zakłócanie sygnału. System celowniczy opracowała francuska firma Thomson-CSF, obecnie część Thales Air Defence. Pierwszy testowy strzał z ramienia odbył się w 1986 roku, a rozwój zakończono w 1989 roku.
Podstawowa wersja Starbursta składa się z dwóch części – pocisku w rurze startowej oraz dołączanego systemu celowniczego. Pocisk posiada dwustopniowy silnik i może być ustawiony na detonację przy kontakcie lub na bliskość celu. Po wystrzeleniu rura startowa jest odrzucana, natomiast system celowniczy jest wielokrotnego użytku. Pocisk w zamkniętym pojemniku ma żywotność dziesięciu lat.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Zjednoczone Królestwo |
|---|---|
| Wprowadzenie | 1989 |
Służba i użycie bojowe
Starburst został przyjęty do służby przez armię brytyjską w 1989 roku, a pierwsze dostawy miały miejsce w tym samym roku. Aktywnie był używany od 1990 roku i zastosowany do ochrony brytyjskich jednostek podczas wojny w Zatoce Perskiej w 1991 roku. Znaczącą jednostką, która używała systemu, była 10. bateria przeciwlotnicza (Assaye) 40. pułku królewskiej służby artyleryjskiej.
Warianty
Ciekawostki
- Starburst używa naprowadzania za pomocą wiązki, które jest trudniejsze do zakłócenia niż systemy radiowe, co zwiększa jego odporność na zakłócenia elektroniczne.
- System został użyty podczas wojny w Zatoce Perskiej w 1991 roku do ochrony brytyjskich jednostek.
- System celowniczy jest wielokrotnego użytku, podczas gdy rura startowa jest jednorazowa i po wystrzeleniu jest odrzucana.
- Starburst był produkowany przez firmę Shorts Missile Systems w Belfaście, która od 2002 roku działa pod nazwą Thales Air Defence.
- Wersja VML była montowana na przykład na podwoziu Land Rover 4x4, co umożliwiało mobilne użycie systemu.
Najczęstsze pytania
- Jaki typ naprowadzania używa pocisk Starburst?
- Starburst używa naprowadzania za pomocą wiązki (beam-riding), które jest trudniejsze do zakłócenia niż systemy radiowe.
- Kiedy Starburst został przyjęty do służby i gdzie był używany?
- Starburst został przyjęty do służby w 1989 roku i był używany na przykład podczas wojny w Zatoce Perskiej w 1991 roku.
- Jakie są główne warianty systemu Starburst?
- Główne warianty obejmują wersję podstawową z jednym pociskiem, LML z trzema pociskami, VML/LML (V) dla pojazdów, NML dla większych pojazdów opancerzonych oraz SR2000 z obrotową wieżą i zaawansowanym systemem celowniczym.
- Kto opracował system celowniczy dla Starburst?
- System celowniczy opracowała francuska firma Thomson-CSF, obecnie część Thales Air Defence.