klasa T 53

Opis

Klasa T 53, znana również jako klasa Duperré, była ulepszoną wersją niszczycieli klasy T 47 francuskiej marynarki wojennej. Główne zmiany w porównaniu z poprzednią klasą obejmowały zmodernizowaną elektronikę oraz nieznacznie zmodyfikowane uzbrojenie. Łącznie zbudowano pięć jednostek tej klasy, które weszły do służby w latach 1957–1958. Szósta jednostka La Galissonnière została zbudowana według innego projektu i stanowi odrębną klasę.

Konstrukcja okrętów obejmowała uzbrojenie artyleryjskie składające się z sześciu uniwersalnych dział 127mm w trzech wieżach dwudziałowych, dalej sześć dział przeciwlotniczych 57mm w trzech wieżach dwudziałowych oraz dwa działa 20mm. Uzbrojenie uderzeniowe stanowiły dwa potrójne wyrzutnie torped 550mm. Uzbrojenie przeciwpodwodne stanowił jeden sześciolufowy wyrzutnik rakiet przeciwpodwodnych Bofors kalibru 375mm. Układ napędowy tworzyły cztery kotły i dwie turbiny przekładniowe, które umożliwiały osiągnięcie maksymalnej prędkości 34 węzłów.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Cztery jednostki klasy T 53 – La Bourdonnais, Forbin, Tartu i Jauréguiberry – podczas służby nie przeszły żadnej większej modernizacji, poza powiększeniem mostka i instalacją systemu informacji bojowej SENIT 2. Okręty te zostały wycofane na przełomie lat 70. i 80.

Okręt Duperré w latach 1967–1971 był wykorzystywany jako nieuzbrojony okręt do prób sonaru holowanego. Następnie przeszedł w latach 1972–1974 znaczącą przebudowę na okręt przeciwpodwodny, podczas której usunięto pierwotne uzbrojenie i powstał hangar z lądowiskiem dla śmigłowca Westland Lynx. Nowe uzbrojenie obejmowało jedno działo 100mm, dwa działa 20mm, cztery przeciwokrętowe pociski MM.38 Exocet oraz dwie stałe wyrzutnie torped 550mm. Do wykrywania okrętów podwodnych służyły sonary DUBV 23 oraz holowany DUBV 43. Dnia 13 kwietnia 1978 Duperré rozbił się u wybrzeży Brestu i po dwóch latach napraw został wycofany ze służby w 1992 roku.

Warianty

Ciekawostki

• Klasa T 53 była ulepszoną wersją klasy T 47 z nowocześniejszą elektroniką i nieznacznie zmodyfikowanym uzbrojeniem.
• Duperré została przebudowana na okręt przeciwpodwodny z hangarem i lądowiskiem dla śmigłowca Westland Lynx.
• Duperré rozbił się u Brestu na mieliźnie 13 kwietnia 1978 i był naprawiany przez dwa lata.
• Cztery jednostki klasy T 53 zostały wycofane na przełomie lat 70. i 80., Duperré służył do 1992 roku.
• Układ napędowy tworzyły cztery kotły i dwie turbiny przekładniowe, umożliwiające prędkość do 34 węzłów.

Najczęstsze pytania

Ile jednostek tworzyło klasę T 53?

Klasę T 53 tworzyło pięć niszczycieli.

Jakie było główne uzbrojenie niszczycieli klasy T 53?

Główne uzbrojenie stanowiło sześć uniwersalnych dział 127mm w wieżach dwudziałowych.

Jaka była maksymalna prędkość okrętów klasy T 53?

Maksymalna prędkość wynosiła 34 węzły.

Jak przebudowano okręt Duperré w latach 70.?

Został przebudowany na okręt przeciwpodwodny z hangarem i lądowiskiem dla śmigłowca Westland Lynx, nowym uzbrojeniem i wyposażeniem sonarowym.