Klasa Voltigeur

Opis

Klasa Voltigeur została zaprojektowana jako kontynuacja poprzedniej klasy Spahi, jednak z eksperymentalnym układem napędowym, który łączył maszynę parową do żeglugi z prędkością marszową oraz turbiny parowe do osiągania wysokich prędkości. Układ ten był podzielony między dwie jednostki, gdzie pierwszy okręt używał turbin Rateau, a drugi Breguet.

Układ napędowy składał się z czterech kotłów spalających węgiel, jednej maszyny parowej i dwóch turbin parowych o łącznej mocy 7500 shp, które napędzały trzy śruby okrętowe. Niszczyciele miały cztery kominy i osiągały maksymalną prędkość 28 węzłów z zasięgiem 1520 mil morskich przy prędkości 10 węzłów. Uzbrojenie stanowiło sześć dział 65mm oraz trzy wyrzutnie torped 450mm.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Francuskie marynarki wojenne eksploatowały te niszczyciele w latach 1910–1921. Źródło nie podaje szczegółów dotyczących konkretnego użycia bojowego ani ważnych operacji podczas ich służby.

Ciekawostki

• Klasa Voltigeur była eksperymentalna w zastosowaniu kombinowanego układu napędowego z maszyną parową i turbinami.
• Pierwsza jednostka używała turbin Rateau, druga turbiny Breguet.
• Kotły spalały węgiel, co było wówczas nadal powszechne, lecz wkrótce zostało zastąpione paliwem ropopochodnym.
• Niszczyciele miały cztery kominy, co było wizualnie charakterystyczne.
• Łącznie zbudowano tylko dwie jednostki tej klasy.

Najczęstsze pytania

Ile jednostek klasy Voltigeur zostało zbudowanych?

Zbudowano dwie jednostki tej klasy.

Jaki układ napędowy stosowały niszczyciele klasy Voltigeur?

Stosowały kombinowany układ napędowy z maszyną parową do prędkości marszowej oraz turbinami parowymi do wysokiej prędkości.

Jakie było główne uzbrojenie niszczycieli klasy Voltigeur?

Sześć dział 65mm oraz trzy wyrzutnie torped 450mm.

Jaka była maksymalna prędkość tych niszczycieli?

Maksymalna prędkość wynosiła 28 węzłów.