Jaki był główny powód opracowania AIM-26 Falcon?

Rakieta była rozwijana z powodu potrzeby skutecznej broni przeciwko radzieckim strategicznym bombowcom, ponieważ ówczesne konwencjonalne rakiety nie były wystarczająco precyzyjne.

Jakiego typu naprowadzanie stosowała AIM-26 Falcon?

Rakieta stosowała półaktywne naprowadzanie radarowe.

Które państwa oprócz USA używały rakiety AIM-26?

Wersja AIM-26B była eksportowana do Szwajcarii i produkowana na licencji w Szwecji.

Jaka była siła głowicy jądrowej rakiety AIM-26 Falcon?

Głowica jądrowa W54 miała siłę około 250 ton TNT.

Rakieta · Stany Zjednoczone Ameryki

AIM-26 Falcon

AIM-26 Falcon była większą i silniejszą wersją rakiety AIM-4 Falcon.

Typkierowana rakieta powietrze-powietrze

KrajStany Zjednoczone Ameryki

Wprowadzenie1961 (wprowadzenie do służby)

ProducentHughes Electronics

Uzbrojeniegłowica jądrowa W54 lub konwencjonalna głowica

Opis

AIM-26 Falcon była większą i mocniejszą wersją rakiety AIM-4 Falcon, opracowaną przez firmę Hughes Electronics. Prace rozpoczęto w 1956 roku z celem stworzenia rakiety zdolnej do przenoszenia głowicy jądrowej, ponieważ ówczesne konwencjonalne rakiety nie były wystarczająco precyzyjne do walki z radzieckimi strategicznymi bombowcami. Początkowo planowano warianty z półaktywnym naprowadzaniem radarowym oraz na podczerwień, ale program został tymczasowo zawieszony.

W 1959 roku prace wznowiono pod oznaczeniem GAR-11. Do służby rakieta weszła w 1961 roku i była wyposażona w półaktywne naprowadzanie radarowe. Główną głowicą bojową była jądrowa W54 o sile około 250 ton TNT. Później opracowano także wariant z głowicą konwencjonalną z powodu obaw przed użyciem broni jądrowej nad przyjaznym terytorium.

Dane techniczne

Kraj pochodzenia	Stany Zjednoczone Ameryki

Służba i użycie bojowe

AIM-26 Falcon została wprowadzona do uzbrojenia amerykańskich sił powietrznych, gdzie była przenoszona przez samoloty F-102 Delta Dagger. W służbie armii USA rakieta nie osiągnęła szerszego zastosowania i została wycofana w 1972 roku.

Wersja AIM-26B z głowicą konwencjonalną była eksportowana do Szwajcarii pod oznaczeniem HM-55 i używana na samolotach Mirage IIIS. W Szwecji była produkowana na licencji jako Rb 27 i wycofana w 1998 roku.

Warianty

GAR-11 (AIM-26A)Oryginalna wersja z głowicą jądrową W54 i półaktywnym naprowadzaniem radarowym.

GAR-11A (AIM-26B)Wersja z konwencjonalną głowicą o masie 18 kg, opracowana z powodu obaw przed użyciem broni jądrowej nad przyjaznym terytorium.

HM-55Eksportowe oznaczenie AIM-26B dla Szwajcarii, używana na samolotach Mirage IIIS.

Rb 27Szwedzka produkcja licencyjna wersji AIM-26B, wycofana w 1998 roku.

Ciekawostki

AIM-26 Falcon jest jedyną amerykańską kierowaną rakietą powietrze-powietrze z głowicą jądrową.
Głowicę jądrową miała także niekierowana rakieta powietrze-powietrze AIR-2 Genie.
Rakieta wykorzystywała półaktywne naprowadzanie radarowe.
Głowica jądrowa W54 miała siłę około 250 ton TNT.
Wersja z konwencjonalną głowicą była eksportowana i produkowana na licencji w Szwajcarii i Szwecji.

Najczęstsze pytania

Jaki był główny powód opracowania AIM-26 Falcon?: Rakieta była rozwijana z powodu potrzeby skutecznej broni przeciwko radzieckim strategicznym bombowcom, ponieważ ówczesne konwencjonalne rakiety nie były wystarczająco precyzyjne.
Jakiego typu naprowadzanie stosowała AIM-26 Falcon?: Rakieta stosowała półaktywne naprowadzanie radarowe.
Które państwa oprócz USA używały rakiety AIM-26?: Wersja AIM-26B była eksportowana do Szwajcarii i produkowana na licencji w Szwecji.
Jaka była siła głowicy jądrowej rakiety AIM-26 Falcon?: Głowica jądrowa W54 miała siłę około 250 ton TNT.