AIM-47 Falcon
AIM-47 Falcon to pocisk kierowany. Kraj pochodzenia: Stany Zjednoczone Ameryki.
Opis
Hughes AIM-47 Falcon, pierwotnie oznaczany jako GAR-9, był bardzo dalekosiężnym, wysoko wydajnym pociskiem kierowanym powietrze-powietrze, opartym na konstrukcji wcześniejszego AIM-4 Falcon. Prace rozwojowe rozpoczęto w 1958 roku równocześnie z radarem i systemem kierowania ogniem Hughes AN/ASG-18, przeznaczonym dla naddźwiękowego interceptora XF-108 Rapier oraz bombowca XB-70. Po anulowaniu tych samolotów system został zastosowany na prototypie YF-12A, którego produkcja również została szybko zakończona.
Pierwotny pocisk miał zasięg 24 do 40 km i mógł przenosić konwencjonalną lub jądrową głowicę W42 o sile 0,25 kilotony. W trakcie rozwoju jego rozmiar i zasięg znacznie wzrosły, osiągając do 160 km dzięki silnikowi Aerojet-General XM59. Głowica naprowadzająca SARH miała wysoką rozdzielczość, umożliwiając namierzenie celu o powierzchni 9,3 m² z odległości 117 km. Wersja jądrowa została porzucona w 1958 roku na rzecz 45 kg głowicy wysokowybuchowej. Z powodu problemów z silnikiem ostatecznie zastosowano stały silnik rakietowy Lockheed XSR13-LP-1, który obniżył maksymalną prędkość z Mach 6 do Mach 4.
Do testów pocisku w locie przebudowano bombowiec B-58 Hustler z radarem AN/ASG-18 w charakterystycznym radomie, nazywanym "Snoopy". Później pocisk został dostosowany do interceptora YF-12, gdzie zmniejszono go za pomocą składanych skrzydeł, aby zmieścił się w mniejszych wewnętrznych komorach uzbrojenia. Testy z YF-12 zakończyły się sukcesem, z sześcioma trafieniami na siedem prób. W 1962 roku pocisk przemianowano na AIM-47. Rozwój zakończono w 1966 roku po anulowaniu projektu YF-12.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Stany Zjednoczone Ameryki |
|---|
Służba i użycie bojowe
AIM-47 Falcon nigdy nie został wprowadzony do służby operacyjnej. Jego rozwój zakończono po anulowaniu samolotów XF-108 i YF-12, dla których był przeznaczony. Pomimo braku użycia operacyjnego, posłużył jako bezpośredni poprzednik pocisku AIM-54 Phoenix, który został wprowadzony na myśliwcu F-14 Tomcat w latach 70.
Inny projekt, bombowiec XB-70 Valkyrie, również planował wykorzystanie AIM-47 do samoobrony, ale został anulowany z powodu wprowadzenia skutecznych radzieckich rakiet przeciwlotniczych. Hughes wyprodukował łącznie 80 przedseryjnych egzemplarzy AIM-47.
Warianty
Ciekawostki
- AIM-47 Falcon mógł namierzyć cel o powierzchni 9,3 m² z odległości do 117 km dzięki wysoko wydajnemu naprowadzaniu SARH.
- Pierwotnie planowano głowicę jądrową W42 o sile 0,25 kilotony, ale w 1958 roku zastąpiono ją konwencjonalną głowicą o masie 45 kg.
- Do testów pocisku w locie przebudowano bombowiec B-58 Hustler z radarem AN/ASG-18 w radomie, co przyniosło mu przydomek "Snoopy".
- Rozwój AIM-47 zakończono po anulowaniu projektów XF-108 i YF-12, mimo że Hughes wyprodukował 80 przedseryjnych egzemplarzy.
- AIM-47 był bezpośrednim poprzednikiem AIM-54 Phoenix, który stał się głównym pociskiem powietrze-powietrze F-14 Tomcat.
Najczęstsze pytania
- Dla jakich samolotów pierwotnie rozwijano AIM-47 Falcon?
- Pierwotnie dla interceptora XF-108 Rapier i bombowca XB-70, później dla interceptora YF-12.
- Czy AIM-47 Falcon kiedykolwiek został użyty w służbie bojowej?
- Nie, nigdy nie został użyty operacyjnie.
- Jakiego typu głowicę przenosił pocisk AIM-47?
- Przenosił konwencjonalną głowicę wysokowybuchową o masie 45 kg, pierwotnie planowano głowicę jądrową.
- Jaki był zasięg pocisku AIM-47 Falcon?
- Zasięg do 160 km dzięki zastosowaniu silnika Aerojet-General XM59.