Śmigłowiec · Stany Zjednoczone Ameryki

Bell UH-1N Iroquois

Bell UH-1N Iroquois to wojskowy śmigłowiec. Kraj pochodzenia: Stany Zjednoczone Ameryki.

Typśredni wojskowy śmigłowiec
KrajUSA, Kanada
Wprowadzenie1969
ProducentBell Helicopter
Uzbrojeniekarabin maszynowy kal. .50 po lewej stronie, karabin maszynowy kal. 7,62 mm po prawej stronie
Załogazazwyczaj 4 (2 piloci, 2 dowódców uzbrojenia)
Bell UH-1N Iroquois

Opis

Bell UH-1N Twin Huey to dwusilnikowy średni wojskowy śmigłowiec opracowany i produkowany przez amerykańską firmę Bell Helicopter jako część rodziny Huey. Prace rozwojowe rozpoczęto w 1968 roku na podstawie wymagań kanadyjskich sił zbrojnych, które chciały zmodyfikowany Bell 205 z dwoma silnikami Pratt & Whitney Canada PT6T dla zwiększenia bezpieczeństwa. Pierwszy lot odbył się w kwietniu 1969 roku, a śmigłowiec szybko wszedł do służby w USA i Kanadzie.

Konstrukcyjnie UH-1N wyposażony jest w dwa silniki turboshaft PT6T-3/T400, które wspólnie napędzają jedną przekładnię i wał. Moc silników pozwala na utrzymanie lotu nawet przy awarii jednego z nich. Śmigłowiec ma pojemność do 15 osób (1 pilot + 14 pasażerów), jednak w praktyce ograniczona jest to masą i warunkami. Kabina mieści 220 stóp sześciennych ładunku lub do sześciu noszy do ewakuacji rannych. Uzbrojenie stanowią karabiny maszynowe po bokach, przy czym wersja USMC często była wyposażona także w miniguny i rakietowe bomby. Dla zwiększenia bezpieczeństwa śmigłowiec posiada redundantne systemy, a niektóre wersje USMC wyposażono w system stabilizacji zastępujący żyroskopowy pierścień stabilizacyjny.

Dane techniczne

Kraj pochodzeniaStany Zjednoczone Ameryki

Służba i użycie bojowe

UH-1N został użyty po raz pierwszy w Wietnamie, gdzie wspierał jednostki specjalne podczas misji rozpoznawczych. W USA służył także jako główny śmigłowiec użytkowy na bazach z ICBM oraz jako transport dla prezydenta i wysokich rangą urzędników. Jednostki wojskowe USA, Kanady, Argentyny i innych krajów używały go w różnych konfliktach, w tym w wojnie o Falklandy, kolumbijskim konflikcie zbrojnym oraz inwazji na Irak w 2003 roku, gdzie zapewniał rozpoznanie, łączność i wsparcie ogniowe. W latach 2010. i 2020. trwa stopniowa wymiana na nowocześniejsze typy, takie jak UH-1Y Venom czy AW139.

Warianty

CUH-1N Twin HueyOryginalne kanadyjskie oznaczenie UH-1N.
CH-135 Twin HueyKanadyjska wersja UH-1N, 50 sztuk dostarczonych od 1971 roku, wycofana w latach 90., część maszyn przekazana do Kolumbii.
UH-1N IroquoisPodstawowa amerykańska wojskowa wersja używana przez USAF, USN i USMC, z różnymi modernizacjami w trakcie służby.
VH-1NWersja transportowa VIP.
HH-1NWersja do poszukiwania i ratownictwa (SAR).
UH-1Y VenomZmodernizowana wersja UH-1N dla USMC, część programu modernizacji H-1.
Agusta-Bell AB 212Włoska licencyjna produkcja wersji cywilnej i wojskowej.
Agusta-Bell AB 212ASWWersja antypodwodna z radarem i wyposażeniem sonarowym, używana przez marynarki wojenne kilku krajów.

Ciekawostki

  • UH-1N był pierwszym na świecie śmigłowcem certyfikowanym do lotów IFR z jednym pilotem (1977).
  • Kanadyjskie silniki Pratt & Whitney Canada PT6T były politycznie kontrowersyjne przy zakupie UH-1N przez USA ze względu na produkcję w Kanadzie.
  • USMC zmodyfikował wiele UH-1N systemem stabilizacji, który zastąpił żyroskopowy pierścień stabilizacyjny sterowaniem komputerowym.
  • W USAF UH-1N służy do wsparcia baz ICBM oraz ewakuacji wysokich rangą przedstawicieli rządu.
  • Wojna o Falklandy obejmowała argentyńskie Bell 212, które po wojnie zostały zatrzymane przez siły brytyjskie.

Najczęstsze pytania

Kiedy odbył się pierwszy lot UH-1N?
Pierwszy lot UH-1N odbył się w kwietniu 1969 roku.
Jakie silniki napędzają UH-1N?
UH-1N napędzany jest dwoma silnikami turboshaft Pratt & Whitney Canada PT6T-3/T400.
Które kraje produkowały UH-1N na licencji?
Włoska firma Agusta produkowała wersję AB 212 na licencji.
Jakie główne role pełnił UH-1N w służbie?
UH-1N służył jako transport użytkowy, śmigłowiec rozpoznawczy, SAR, transport VIP oraz zapewniał wsparcie ogniowe.

Źródła

Podobny sprzęt

← Cały sprzęt