Flying Elephant

Opis

Rozwój czołgu Flying Elephant rozpoczął się w kwietniu 1916 roku, kiedy William Tritton, współprojektant Mark I, chciał stworzyć pojazd odporny na trafienia amunicją artylerii średniego kalibru, co było główną słabością ówczesnych czołgów. Testy płyt pancernych trwały od kwietnia do czerwca 1916 roku, kiedy zatwierdzono produkcję prototypu, którego projekt ukończono w sierpniu 1916 roku.

Zachowane częściowe rysunki pokazują pojazd o długości 8,36 m, wysokości około 3 m i szerokości 3 m, czyli wymiarami podobny do Mark I, jednak o masie około 100 ton, co było znacznie więcej niż 28 ton Mark I. Grubość pancerza była bardzo duża – 3 cale (około 76 mm) z przodu oraz 2 cale (około 51 mm) po bokach i na dachu, który miał kształt poziomego półwałka. Pancerz miał zapewnić odporność na trafienia pociskami artyleryjskimi.

Uzbrojenie miało obejmować główne działo umieszczone z przodu, przy czym niektóre źródła podają działo 57mm 6-funtowe, inne 75mm lub 13-funtowe. Planowano także do pięciu karabinów maszynowych rozmieszczonych po bokach i z tyłu. Czołg miał cztery gąsienice – dwie szersze zewnętrzne i dwie węższe wewnętrzne, które miały pomagać w jeździe po trudnym terenie i zapobiegać ugrzęźnięciu. Napęd zapewniały dwa silniki Daimler o mocy 105 koni mechanicznych każdy, każdy z własną skrzynią biegów, które wspólnie napędzały dyferencjał i wtórne skrzynie biegów dla gąsienic.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Projekt Flying Elephant nigdy nie doczekał się ukończenia prototypu. Budowa została rozpoczęta, ale pod koniec 1916 roku zdecydowano o zakończeniu projektu, ponieważ War Office preferował mobilność nad ciężką ochroną. Historyk David Fletcher podaje, że pojazd był niedoszacowany pod względem mocy, a jego maksymalna prędkość szacowana była na zaledwie 2 mile na godzinę, co znacznie ograniczałoby jego użyteczność w terenie.

Sukces serii Mark I również zmniejszył potrzebę cięższego czołgu. Pierwotne zadanie czołgu zmieniło się z ogólnej roli szturmowej na rolę "tank-bustera" z powodu obaw o niemiecki rozwój pojazdów opancerzonych. Planowano wyprodukować do dwudziestu sztuk, ale projekt został anulowany zanim prototyp mógł zostać ukończony.

Ciekawostki

• Czołg miał nietypowy kształt z przednią częścią w formie pionowego półwałka i dachem jako poziomego półwałka, co było nietypowe dla konstrukcji tamtych czasów.
• Przezwisko 'Flying Elephant' prawdopodobnie powstało dzięki kształtowi nosa przypominającemu trąbę słonia, kopułowatemu przodowi i masywnej konstrukcji, choć jego pochodzenie nie jest dokładnie znane.
• Pojazd miał cztery gąsienice, przy czym wewnętrzne gąsienice nie były przeznaczone do normalnej jazdy, lecz miały pomagać w pokonywaniu trudnego terenu i zapobiegać ugrzęźnięciu.
• Początkowo czołg był oznaczany jako Heavy Tank lub Foster's Battle Tank, nazwa Flying Elephant pojawiła się dopiero później.
• William Tritton zmniejszył grubość pancerza o połowę, aby obniżyć masę do 50–60 ton, ale projekt i tak nie został ukończony.

Najczęstsze pytania

Dlaczego czołg Flying Elephant nigdy nie został zbudowany?

Projekt został zakończony pod koniec 1916 roku, ponieważ War Office preferował mobilność nad ciężką ochroną, a pojazd był niedoszacowany pod względem mocy.

Jakie uzbrojenie miał mieć Flying Elephant?

Główne uzbrojenie miało stanowić działo 57mm 6-funtowe lub działo 75mm/13-funtowe, uzupełnione nawet pięcioma karabinami maszynowymi.

Jaki był główny powód rozwoju Flying Elephant?

Celem było stworzenie czołgu odpornego na trafienia amunicją artylerii średniego kalibru, co było słabością ówczesnych czołgów.

Jaka była szacowana moc i prędkość czołgu?

Czołg miał być napędzany dwoma silnikami Daimler o mocy 105 koni mechanicznych, ale maksymalna prędkość szacowana była na zaledwie 2 mile na godzinę.