Meteor F8 "Prone Pilot"

Opis

Na początku lat 50. XX wieku rozważano zastosowanie kokpitu z pilotem w pozycji leżącej (prone position) w przyszłych samolotach bojowych, ponieważ ta konfiguracja pozwalała zmniejszyć czołową powierzchnię kadłuba, a tym samym opór powietrza, a jednocześnie pilot mógł lepiej znosić siły bezwładności podczas manewrów. Aby zweryfikować tę koncepcję, RAF wybrał ostatnio wyprodukowanego Meteora F8 o numerze seryjnym WK935, który w 1954 roku został zmodyfikowany przez Armstrong-Whitworth. Modyfikacja obejmowała zachowanie standardowego kokpitu, ale dodanie radykalnie zmienionego przedniego kokpitu z własnym leżankiem, przesuniętym małym sterowaniem i zawieszonymi pedałami. Zamiast standardowego statecznika ogonowego F8 zastosowano statecznik z Meteora NF 12.

Testy przeprowadzał główny pilot doświadczalny Armstrong-Whitworth Eric George Franklin. Awaryjne opuszczenie pilota z przedniego kokpitu było skomplikowane i obejmowało odrzucenie pedałów, pełzanie do tyłu do otworu ewakuacyjnego oraz zaciągnięcie przedniego podwozia, ale nigdy nie zostało użyte.

Łącznie wykonano 99 lotów o łącznym czasie około 55 godzin w powietrzu, podczas których wykazano, że chociaż pilotowanie w pozycji leżącej jest możliwe, problemy z ograniczonym widokiem do tyłu i skomplikowaną ewakuacją przeważały nad zaletami. Rozwój specjalnej odzieży przeciwprzeciążeniowej (g-suitów) ostatecznie zaoferował prostsze rozwiązanie zwiększające odporność pilota na przeciążenia.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Meteor F8 "Prone Pilot" nigdy nie został użyty w służbie bojowej, służył wyłącznie do celów eksperymentalnych w latach 1954 i 1955 w Royal Air Force. Po zakończeniu testów maszyna została wycofana, a po krótkim magazynowaniu umieszczona w muzeum RAF Cosford. W 2024 roku została wypożyczona do Newark Air Museum.

Testy wykazały, że pilot w pozycji leżącej potrafi sterować samolotem równie dobrze jak w klasycznej pozycji, ale ograniczony widok do tyłu i skomplikowany system ewakuacji były istotnymi wadami, które doprowadziły do zakończenia dalszego rozwoju tej koncepcji.

Warianty

Ciekawostki

• Modyfikacja Meteora F8 została przeprowadzona jako projekt wewnętrzny Armstrong-Whitworth.
• Awaryjne opuszczenie pilota z przedniego kokpitu obejmowało skomplikowaną procedurę, która nigdy nie została użyta w praktyce.
• Testy wykazały, że pilot w pozycji leżącej ma problemy z ograniczonym widokiem do tyłu, co było wadą w symulowanych sytuacjach bojowych.
• Po zakończeniu testów Meteor F8 "Prone Pilot" został umieszczony w muzeum RAF Cosford, a w 2024 roku wypożyczony do Newark Air Museum.
• Rozwój specjalnych g-suitów ostatecznie wyeliminował potrzebę pilotów w pozycji leżącej dla odporności na przeciążenia.

Najczęstsze pytania

Dlaczego opracowano kokpit z pilotem w pozycji leżącej?

Ponieważ pozycja leżąca pozwala pilotowi znosić większe przeciążenia, a jednocześnie zmniejsza czołową powierzchnię samolotu, co redukuje opór powietrza.

Jakie były główne wady kokpitu z pilotem w pozycji leżącej?

Ograniczony widok do tyłu oraz skomplikowany system awaryjnej ewakuacji.

Czy Meteor F8 "Prone Pilot" był używany w służbie bojowej?

Nie, służył wyłącznie do eksperymentalnych testów.

Jaki był wynik testowania tej koncepcji?

Koncepcja była możliwa, ale rozwój g-suitów zaoferował prostsze rozwiązanie, dlatego z niej zrezygnowano.