MGM-134A Midgetman
1991 intercontinental ballistic missile prototype model by Martin Marietta
Opis
MGM-134A Midgetman został opracowany w połowie lat 80. XX wieku jako mobilny międzykontynentalny pocisk balistyczny zdolny do szybkiego przemieszczania się i rozmieszczania na drogach. Celem było zwiększenie przeżywalności amerykańskiego arsenału jądrowego przeciwko sowieckiemu pierwszemu uderzeniu, które mogłoby zniszczyć stałe silosy rakietowe. Mobilność i szybkie przemieszczanie miały utrudnić przeciwnikowi precyzyjne namierzenie i tym samym zachować zdolność do kontruderzenia.
Pocisk był trzystopniowy, napędzany stałym paliwem, o zasięgu około 11 000 km. Wykorzystywał system "cold launch", gdzie rakieta była wystrzeliwana z kontenera ciśnieniem gazu, a silnik zapalał się dopiero po opuszczeniu urządzenia startowego. Uzbrojenie stanowiły dwie głowice jądrowe – W87-1 w osłonie powrotnej Mark 21 o sile wybuchu 475 kt oraz przebijająca W61 o sile wybuchu 340 kt.
Nośnikiem był specjalny ośmiokołowy pojazd Hard Mobile Launcher (HML), odporny na promieniowanie i wyposażony w lemiesz do zakopywania się w ziemię, co miało zwiększyć ochronę przed wybuchem jądrowym. Te nośniki były zazwyczaj rozmieszczane na bazach i używane tylko w okresach podwyższonego napięcia międzynarodowego.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Stany Zjednoczone Ameryki |
|---|
Służba i użycie bojowe
Midgetman nigdy nie został wprowadzony do czynnej służby. Program został anulowany w styczniu 1992 roku w wyniku zakończenia zimnej wojny i redukcji broni jądrowej w Stanach Zjednoczonych. Pomimo przeprowadzonych lotów testowych, w tym udanego testu w 1991 roku, rakieta nigdy nie osiągnęła stanu operacyjnego. Technologia opracowana dla Midgetman została jednak wykorzystana w innych systemach rakietowych, na przykład w bocznych wzmacniaczach GEM dla rakiet Delta oraz w stopniach rakiety Pegasus.
Warianty
Ciekawostki
- Midgetman używał systemu cold launch, gdzie silnik zapalał się dopiero po wystrzeleniu rakiety z kontenera ciśnieniem gazu.
- Nośnik Hard Mobile Launcher był wyposażony w lemiesz do zakopywania się w ziemię, co zwiększało ochronę przed wybuchem jądrowym.
- Program Midgetman został anulowany w styczniu 1992 roku po zakończeniu zimnej wojny.
- Technologia lekkiego silnika grafitowego opracowana dla Midgetman została użyta w bocznych wzmacniaczach GEM rakiet Delta oraz w stopniach rakiety Pegasus.
- Radzieckim odpowiednikiem Midgetman był RSS-40 Kuryer, który był testowany, ale anulowany w październiku 1991 roku.
Najczęstsze pytania
- Dlaczego Midgetman był rozwijany jako rakieta mobilna?
- Mobilność miała zapewnić przetrwanie arsenału rakietowego przed pierwszym uderzeniem przeciwnika poprzez uniemożliwienie łatwego namierzenia rakiet na stałych pozycjach silosowych.
- Jakiego rodzaju paliwo używała rakieta Midgetman?
- Midgetman był trzystopniową rakietą napędzaną paliwem stałym.
- Jakie głowice jądrowe zostały opracowane dla Midgetman?
- Dla Midgetman opracowano dwie głowice: W87-1 o sile wybuchu 475 kt oraz przebijającą W61 o sile wybuchu 340 kt.
- Dlaczego program Midgetman został anulowany?
- Program został anulowany w styczniu 1992 roku w związku z zakończeniem zimnej wojny i redukcją broni jądrowej w Stanach Zjednoczonych.