Projekt Pluto
Program rządu USA mający na celu opracowanie napędów strumieniowych zasilanych energią jądrową dla pocisków manewrujących
Opis
Projekt Pluto był amerykańskim programem rządowym rozpoczętym 1 stycznia 1957 roku, którego celem było opracowanie jądrowo napędzanych silników strumieniowych (ramjetów) do zastosowania w pociskach kierowanych. Badania prowadził dr Ted Merkle, początkowo w Livermore w Kalifornii, a następnie przeniesiono je do nowo wybudowanego kompleksu Site 401 w Jackass Flats w ramach Nevada Test Site. Kompleks ten obejmował rozległą infrastrukturę, w tym drogi, budynki operacyjne i kontrolne oraz hale montażowe.
Zasada działania jądrowego ramjeta polegała na tym, że powietrze było sprężane przednią częścią pojazdu (efekt ram), następnie podgrzewane przez reaktor jądrowy i wyrzucane z dużą prędkością dyszą z tyłu, co generowało ciąg. Reaktor musiał być kompaktowy i wytrzymały, aby mógł być użyty w pocisku kierowanym i wytrzymać lot o długości do 11 000 km. Silnik mógł pracować przez kilka miesięcy, co pozwalało pociskowi pozostawać w powietrzu nawet po ewentualnym ataku.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Stany Zjednoczone Ameryki |
|---|
Służba i użycie bojowe
Głównym zamierzonym zastosowaniem jądrowych ramjetów było użycie ich w pociskach SLAM (Supersonic Low Altitude Missile). Pociski te miały być wystrzeliwane z ziemi za pomocą rakietowych silników przyspieszających, a po osiągnięciu wysokości przelotowej i oddaleniu się od obszarów zamieszkałych uruchamiany był reaktor jądrowy. Dzięki napędowi jądrowemu pocisk mógł krążyć nad oceanem niemal nieograniczenie długo, aż do otrzymania rozkazu ataku na cele w Związku Radzieckim.
SLAM zaprojektowano jako bezzałogowy bombowiec zdolny do przenoszenia wielu głowic jądrowych i dostarczenia ich na różne cele. Po bombardowaniu pocisk miał kontynuować lot nad obszarami zamieszkałymi na niskich wysokościach, gdzie powodowałby szkody promieniowaniem i falami dźwiękowymi.
Ciekawostki
- Dwa eksperymentalne jądrowe ramjety zostały przetestowane w latach 1961 i 1964 na pustyni Nevada w obiekcie Nevada Test Site.
- Kompleks Site 401 w Jackass Flats został wybudowany za 1,2 miliona dolarów i obejmował 10 km dróg oraz szereg budynków operacyjnych.
- Jądrowy silnik projektu Pluto mógł pracować przez kilka miesięcy, co umożliwiało długotrwały lot pocisku.
- Pocisk SLAM miał być zdolny do przenoszenia wielu głowic jądrowych i działać jako bezzałogowy bombowiec.
- Po zakończeniu bombardowania pocisk mógł powodować szkody nie tylko promieniowaniem jądrowym, ale także falami dźwiękowymi.
Najczęstsze pytania
- Czym był Projekt Pluto?
- Projekt Pluto był amerykańskim programem rządowym mającym na celu rozwój jądrowo napędzanych silników strumieniowych dla pocisków kierowanych.
- Gdzie i kiedy testowano silniki projektu Pluto?
- Dwa eksperymentalne silniki zostały przetestowane w latach 1961 i 1964 w obiekcie Nevada Test Site na pustyni Nevada.
- Jaka była zasada działania jądrowego ramjeta opracowywanego w projekcie Pluto?
- Powietrze było sprężane przednią częścią pocisku, podgrzewane przez reaktor jądrowy i wyrzucane z dużą prędkością przez dyszę, co generowało ciąg.
- Jakie było główne zamierzone zastosowanie silników projektu Pluto?
- Głównym zastosowaniem były pociski SLAM, które miały przenosić wiele głowic jądrowych i działać jako bezzałogowe bombowce zdolne do długotrwałego lotu.