Tiger I (Panzer VI)
Niemiecki ciężki czołg uzbrojony w budzący respekt 88mm działko, symbol niemieckiej siły pancernej II wojny światowej.
Opis
Tiger I (Panzerkampfwagen VI Tiger Ausf. H1 lub Ausf. E) był niemieckim ciężkim czołgiem opracowanym podczas II wojny światowej. Jego rozwój rozpoczął się po doświadczeniach z pojazdem radzieckim T-34, co doprowadziło do przerwania dotychczasowych projektów i skoncentrowania wszystkich środków na opracowaniu cięższego czołgu, który miał przewyższyć radzieckie maszyny. W konkursie prototypów zwyciężył projekt firmy Henschel, który następnie wprowadzono do produkcji pod nazwą Panzerkampfwagen VI Ausf. H Tiger.
Konstrukcja czołgu skupiała się na silnym opancerzeniu i wydajnym dziale, co czyniło go groźnym przeciwnikiem. Pancerz osiągał grubość do 120 mm na przedniej części wieży oraz 100 mm na eksponowanych powierzchniach kadłuba, jednak większość powierzchni była niemal pionowa, co zmniejszało efektywność ochrony. Uzbrojenie stanowiło działo 8,8 cm KwK 36, które miało niszczycielski efekt, choć jego przebijalność była w niektórych aspektach niższa niż planowanego działa 75 mm. Czołg napędzały silniki Maybach HL210 lub HL230, które jednak musiały pracować na granicy swoich możliwości z powodu dużej masy pojazdu. Skomplikowane zawieszenie z przesuniętymi kołami oraz wysoka konsumpcja paliwa były kolejnymi słabościami konstrukcji.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Niemcy |
|---|---|
| Wprowadzenie | 1942 |
| Masa | ~57 t |
| Główna broń | 8,8 cm KwK 36 L/56 |
| Pancerz czołowy | ~100 mm |
| Załoga | 5 |
| Maks. prędkość | ~45 km/h (droga) |
Służba i użycie bojowe
Tiger I został po raz pierwszy użyty we wrześniu 1942 na froncie wschodnim w rejonie Leningradu, gdzie jednak ze względu na warunki terenowe i usterki mechaniczne nie odniósł znaczących sukcesów. Następnie był używany w Afryce Północnej, gdzie walczył z alianckimi czołgami, w tym amerykańskimi M4 Sherman, oraz w walkach pod Charkowem i Kurskiem na froncie wschodnim. Pomimo że czołgi Tiger niszczyły dziesiątki pojazdów wroga, ich straty często wynikały z problemów technicznych i przeszkód terenowych.
W miarę postępu wojny Tigery były używane także we Włoszech, Normandii oraz podczas kontrataku w Ardenach, lecz ich liczba stopniowo malała z powodu strat i ograniczonej produkcji. W 1945 roku w służbie pozostało tylko kilka setek tych czołgów, a kapitulacja Niemiec oznaczała koniec ich udziału w walkach.
Warianty
Ciekawostki
- Przezwisko Tiger nadał pojazdowi Ferdinand Porsche, a rzymska cyfra została dodana dopiero po wprowadzeniu Tigera II.
- Obecnie przetrwało tylko siedem czołgów Tiger I, z których jedyny sprawny jest Tiger 131 w brytyjskim muzeum czołgów w Bovington.
- Czołgi Tiger często wycofywano z walk z powodu usterek mechanicznych, zwłaszcza skrzyni biegów i układu kierowniczego.
- Na pancerzu Tigerów od 1943 roku nanoszono pastę Zimmerit, która miała zapobiegać przyczepianiu się min magnetycznych.
- Załogi Tigerów miały do dyspozycji granat likwidacyjny do zniszczenia działa, jeśli istniało ryzyko, że czołg wpadnie w ręce wroga.
Najczęstsze pytania
- Kiedy czołg Tiger I został po raz pierwszy użyty w walce?
- Po raz pierwszy użyto go we wrześniu 1942 na froncie wschodnim w rejonie Leningradu.
- Jakie było główne uzbrojenie czołgu Tiger I?
- Główne uzbrojenie stanowiło działo 8,8 cm KwK 36.
- Ile czołgów Tiger I wyprodukowano?
- Łącznie powstało około 1 535 egzemplarzy.
- Które państwa oprócz Niemiec używały czołgów Tiger I?
- Węgry, Francja i Rumunia używały zdobycznych lub dostarczonych Tigerów.