Samolot · Stany Zjednoczone Ameryki

Boeing B-50 Superfortress

Boeing B-50 Superfortress był powojenną wersją bombowca B-29 z nowymi, mocniejszymi silnikami Pratt & Whitney Wasp Major, wyższym statecznikiem pionowym i innymi ulepszeniami.

Boeing B-50 Superfortress

Opis

Boeing B-50 Superfortress był powojenną wersją słynnego bombowca B-29, która powstała jako odpowiedź na potrzebę wydajniejszego i zmodernizowanego samolotu dla amerykańskiego lotnictwa. Główne zmiany konstrukcyjne w porównaniu do B-29 obejmowały nowe, mocniejsze silniki Pratt & Whitney Wasp Major, wyższe usterzenie pionowe oraz inne ulepszenia konstrukcyjne, w tym lżejsze i bardziej wytrzymałe skrzydła. Samolot początkowo oznaczony był jako XB-44 i miał być produkowany pod oznaczeniem B-29D, jednak z powodów politycznych zmieniono oznaczenie na B-50, aby Kongres zatwierdził finansowanie rozwoju.

B-50 był ostatnim z serii samolotów B-29 i jednym z ostatnich produkowanych bombowców z silnikami tłokowymi. Oprócz wersji bombowych powstały także warianty rozpoznawcze, szkoleniowe i tankujące, które rozszerzyły możliwości wykorzystania tego typu w powojennych latach. Samolot był zdolny do przenoszenia znacznej ilości bomb i wyposażony w silne uzbrojenie obronne.

Dane techniczne

Kraj pochodzeniaStany Zjednoczone Ameryki

Służba i użycie bojowe

B-50 Superfortress był używany przede wszystkim w okresie powojennym i podczas zimnej wojny. Wersje rozpoznawcze RB-50 realizowały zadania w zakresie rozpoznania i obserwacji, natomiast wersje tankujące KB-50 były wykorzystywane do tankowania w powietrzu, w tym podczas działań w Wietnamie. W 1949 roku B-50A Lucky Lady II wykonał pierwszy bezprzerwowy lot dookoła Ziemi, co było możliwe dzięki tankowaniu w powietrzu.

Samoloty B-50 zostały wycofane z głównej roli nośnika broni jądrowej w 1955 roku, a ostatni egzemplarz został wycofany dziesięć lat później. Obecnie żaden B-50 nie lata, ale kilka egzemplarzy jest zachowanych w muzeach.

Warianty

XB-44Eksperymentalna przebudowa B-29A z nowymi silnikami Pratt & Whitney Wasp Major, pierwotnie oznaczona jako B-29D.
B-50APierwsza produkowana wersja z nowymi skrzydłami i wyższym usterzeniem pionowym.
B-50BCięższa wersja z lżejszymi zbiornikami paliwa.
B-50DOstateczna wersja produkcyjna z przeprojektowanym dziobem i możliwością instalacji systemu tankowania.
KB-50Wersja tankująca przebudowana z bombowca.
RB-50B/E/F/GWersje rozpoznawcze i specjalne wyposażone w kamery, sprzęt meteorologiczny oraz środki elektroniczne.
TB-50A/D/HWersje szkoleniowe do treningu załóg.
WB-50/WB-50DWersje rozpoznawcze do pomiarów meteorologicznych.

Ciekawostki

  • W 1949 roku B-50A Lucky Lady II wykonał pierwszy bezprzerwowy lot dookoła Ziemi dzięki tankowaniu w powietrzu.
  • Samolot był początkowo oznaczony jako XB-44 i miał być produkowany jako B-29D, jednak oznaczenie zostało zmienione z powodów politycznych.
  • B-50 był ostatnim z serii samolotów B-29 i jednym z ostatnich produkowanych bombowców z silnikami tłokowymi.
  • Wersje tankujące KB-50 były używane także podczas wojny w Wietnamie.
  • Obecnie żaden B-50 nie lata, ale niektóre egzemplarze są zachowane w muzeach.

Najczęstsze pytania

Jaka była główna różnica między B-29 a B-50?
B-50 miał mocniejsze silniki Pratt & Whitney Wasp Major, wyższe usterzenie pionowe oraz inne ulepszenia konstrukcyjne w porównaniu do B-29.
Ilu członków załogi miał B-50D?
B-50D miał załogę 8 osób.
Jaka była maksymalna masa startowa B-50D?
Maksymalna masa startowa B-50D wynosiła 78 470 kg.
Jaki znaczący rekord osiągnął B-50A?
B-50A Lucky Lady II wykonał w 1949 roku pierwszy bezprzerwowy lot dookoła Ziemi.

Źródła

Podobny sprzęt

← Cały sprzęt