Consolidated PB2Y Coronado
1937 rodzina wodnosamolotów patrolowych morskich firmy Consolidated Aircraft Corporation
Opis
Consolidated PB2Y Coronado został opracowany na podstawie zamówienia amerykańskiego lotnictwa morskiego z 27 lipca 1936 roku, kiedy firma Consolidated rozpoczęła prace nad prototypem XPB2Y-1. Pierwszy egzemplarz wzbił się w powietrze 17 grudnia 1937 roku i był napędzany czterema prototypowymi silnikami Pratt & Whitney XR-1830-72 o mocy 772 kW. Prototyp cierpiał na niestabilność podłużną, którą rozwiązano poprzez dodatkowe małe pionowe powierzchnie na poziomej powierzchni ogonowej oraz ostatecznie podwójne pionowe powierzchnie ogonowe o kształcie kołowym.
Wersja seryjna PB2Y-2 miała wyższy kadłub z nowym kilem, mocniejsze silniki R-1830-78 Twin Wasp o mocy 882 kW oraz podwójne pionowe powierzchnie ogonowe. Uzbrojenie stanowiło sześć karabinów maszynowych kal. 12,7 mm, a załoga liczyła dziewięć osób. Maszyny te zostały przejęte przez dywizjon VP-13 w 1941 roku i otrzymały nazwę bojową Coronado. Były jednak wykorzystywane głównie do szkolenia i eksperymentów, ponieważ brakowało im opancerzenia i osłon zbiorników paliwa.
Dalszy rozwój przyniósł wersję XPB2Y-3 z lepszym uzbrojeniem i radiolokatorem, a także wersję PB2Y-3R przystosowaną na samoloty transportowe. Prototyp XPB2Y-4 był wyposażony w mocniejsze silniki Wright R-2600 Cyclone. Najbardziej zaawansowaną wersją seryjną był PB2Y-5 z silnikami zoptymalizowanymi do lotów na niskich wysokościach oraz powiększonym zapasem paliwa, co wydłużyło zasięg. Niektóre z tych samolotów zostały przystosowane do wersji sanitarnej PB2Y-5H z możliwością przewozu 25 rannych na noszach.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Stany Zjednoczone Ameryki |
|---|---|
| Wprowadzenie do służby | 1940 |
Służba i użycie bojowe
PB2Y Coronado był używany przede wszystkim przez amerykańskie lotnictwo morskie podczas II wojny światowej do dalekiego patrolowania przeciwpodwodnego i przeciwokrętowego. Niektóre maszyny wyposażono w radiolokatory do wykrywania jednostek pływających. Dziesięć egzemplarzy dostarczono do Royal Air Force, gdzie zostały przekształcone na samoloty transportowe. Wersja sanitarna PB2Y-5H była wykorzystywana do ewakuacji rannych z rejonu Pacyfiku do USA. Ogólnie Coronado znalazł zastosowanie bardziej w rolach wsparcia i transportu niż w bezpośrednich operacjach bojowych.
Warianty
Ciekawostki
- Pierwszy prototyp cierpiał na niestabilność podłużną, którą rozwiązano dodatkowymi małymi pionowymi powierzchniami na powierzchni ogonowej.
- Niektóre seryjne maszyny wyposażono w radiolokator umieszczony na grzbiecie kadłuba przed skrzydłem.
- Dziesięć egzemplarzy PB2Y-3 dostarczono do Royal Air Force i przekształcono na samoloty transportowe.
- Wersja sanitarna PB2Y-5H była wykorzystywana do ewakuacji rannych z rejonu Pacyfiku do USA.
- PB2Y-5 miał zapas paliwa zwiększony z 7173 l do 11 404 l, co wydłużyło zasięg z 2204 km do 2640 km z ładunkiem bomb.
Najczęstsze pytania
- Kiedy wyprodukowano pierwszy prototyp PB2Y Coronado?
- Pierwszy prototyp wzbił się w powietrze 17 grudnia 1937 roku.
- Jakie było główne uzbrojenie PB2Y-3?
- Główne uzbrojenie stanowiło 8 ruchomych karabinów maszynowych Browning kal. 12,7 mm oraz do 3628,7 kg bomb, ładunków głębinowych lub torped.
- Które kraje używały Consolidated PB2Y Coronado?
- Stany Zjednoczone Ameryki oraz Zjednoczone Królestwo (Royal Air Force).
- Jaka była rola wersji sanitarnej PB2Y-5H?
- Wersja sanitarna PB2Y-5H służyła do transportu rannych, jej pojemność wynosiła 25 rannych na noszach.