Douglas TBD Devastator

Opis

Specyfikacje na rozwój nowego samolotu pokładowego dla US Navy zostały wydane 30 czerwca 1934 roku z celem zastąpienia dwupłatowych bombowców pokładowych Martin MB-2 i Great Lakes TG-2. Projekt Douglasa zwyciężył w konkursie nad konkurencyjnymi typami Hall XPTBH-2 i Great Lakes XTBG-1. Pierwszy prototyp XTBD-1 wzbił się w powietrze 15 kwietnia 1935 roku i po serii testów samolot został przyjęty do uzbrojenia US Navy w styczniu 1936 roku, a produkcja rozpoczęła się w 1937 roku. Modele seryjne miały mocniejszy silnik Pratt & Whitney R-1830-64 oraz ulepszony osłonę kabiny.

Konstrukcyjnie był to solidny całkowicie metalowy dolnopłat z półskorupowym kadłubem i osłoniętą kabiną trzyosobowej załogi. Napędzał go czternastocylindrowy silnik gwiazdowy Pratt & Whitney R-1830-64 Twin Wasp o mocy 900 hp z trójłopatowym śmigłem o regulowanym skoku. Skrzydło było dwudźwigarowe z metalowym poszyciem i hydraulicznie składane. Uzbrojenie stanowił stały synchronizowany karabin maszynowy M2 Browning kaliber 7,62 mm, ruchomy karabin maszynowy strzelca oraz główną bronią ofensywną było lotnicze torpedo Bliss–Leavitt Mark XIII. Samolot miał także możliwość przenoszenia bomb pod kadłubem lub skrzydłami.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Douglas TBD Devastator służył na pokładach amerykańskich lotniskowców od 1937 roku i był używany w początkowych fazach drugiej wojny światowej. Najważniejsze użycie bojowe miało miejsce w bitwie na Morzu Koralowym, gdzie przyczynił się do zatopienia japońskiego lekkiego lotniskowca Shōhō, oraz w bitwie o Midway, gdzie jednak został ciężko zdziesiątkowany przez japońską obronę. Po bitwie o Midway pozostałe maszyny stopniowo wycofywano ze służby operacyjnej i przekazywano do szkolenia aż do 1944 roku. W mniejszym zakresie operowały także na Atlantyku i Karaibach.

Warianty

Ciekawostki

• Douglas TBD Devastator był pierwszym powszechnie używanym całkowicie metalowym jednopłatem na lotniskowcach US Navy.
• Jako pierwszy miał całkowicie osłoniętą kabinę i hydraulicznie składane skrzydła.
• W bitwie o Midway spośród 41 użytych Devastatorów stracono 35 bez skutecznego trafienia.
• Devastator był w swoim czasie technicznie zaawansowany, ale szybki rozwój lotnictwa szybko go zdezaktualizował.
• Żadne muzeum nie posiada tego typu w swoich zbiorach, ale rozważa się wydobycie maszyny z atolu Jaluit dla Narodowego Muzeum Lotnictwa Morskiego w Pensacoli.

Najczęstsze pytania

Kiedy Douglas TBD Devastator został przyjęty do służby?

16 stycznia 1936 roku.

Jaka była główna broń ofensywna Devastatora?

Lotnicze torpedo Bliss–Leavitt Mark XIII kaliber 569 mm.

Dlaczego Devastator został szybko zastąpiony podczas drugiej wojny światowej?

Ponieważ był powolny, niezdarny, miał słabe uzbrojenie i brakowało mu pancernej ochrony, co czyniło go podatnym na myśliwce i ogień przeciwlotniczy.

Ilu członków liczyła załoga podczas ataku torpedowego?

Dwóch (pilot i radiotelegrafista-strzelec).