Friedrichshafen FF.53

Opis

Friedrichshafen FF.53 był niemieckim trzyosobowym torpedowym bombowcem pływakowym opracowanym podczas pierwszej wojny światowej przez firmę Flugzeugbau Friedrichshafen. Konstrukcja opierała się na ciężkich bombowcach G.IIIa i G.IV, przy czym FF.53 najbardziej przypominał model G.IIIa, jednak z silnikami w konfiguracji "ciągnącej" zamiast "pchającej". Ten krok został podjęty, aby śmigła nie miały kontaktu z rozpryskującą się wodą z pływaków. Napęd zapewniały dwa chłodzone wodą sześciocylindrowe silniki Mercedes D.IVa o mocy 260 koni mechanicznych (191 kW), umieszczone w gondolach między skrzydłami i podparte wspornikami. Każdy silnik napędzał dwupłatowe stałe śmigło. Samolot miał konstrukcję dwupłatową z trzema parami wsporników między skrzydłami.

Zamówienie na trzy egzemplarze zostało złożone w czerwcu 1917 roku, a prototyp po raz pierwszy wzbił się w powietrze 30 lipca 1918 roku. Projekt prawdopodobnie nie otrzymał wysokiego priorytetu, ponieważ niemiecka marynarka wojenna już na początku 1918 roku zrezygnowała z misji torpedowych bombardowań, a długodystansowe patrole morskie przejął samolot Gotha WD.14. Prototyp został więc przystosowany do długodystansowego patrolu morskiego i w sierpniu 1918 roku przekazany do testów w Seaplane Experimental Command (Seeflugzeug-Versuchs-Kommando).

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Potwierdzone jest, że ukończono tylko jeden prototyp, podczas gdy los pozostałych dwóch zamówionych egzemplarzy nie jest znany. Podczas inspekcji niemieckich baz pływakowych przez aliantów w grudniu 1918 roku znaleziono tylko jeden FF.53 na lotnisku w Warnemünde. Misja torpedowa została w międzyczasie anulowana, więc samolot nie został użyty w planowanej roli. Jego ostateczny los nie jest znany, ale prawdopodobnie został zezłomowany po zakończeniu wojny.

Ciekawostki

• FF.53 był oparty na konstrukcji ciężkich bombowców G.IIIa i G.IV, ale miał silniki w konfiguracji ciągnącej, aby zapobiec rozpryskiwaniu się wody z pływaków.
• Niemiecka marynarka wojenna anulowała misję torpedową już na początku 1918 roku, co wpłynęło na użycie FF.53.
• Prototyp FF.53 został przebudowany do długodystansowego patrolu morskiego i testowany w Seaplane Experimental Command.
• Podczas inspekcji aliantów w grudniu 1918 roku znaleziono tylko jeden egzemplarz FF.53, co sugeruje, że pozostałe nie zostały ukończone.
• Moc silników Mercedes D.IVa wynosiła 260 koni mechanicznych (191 kW) na silnik, co było znaczące dla ówczesnych bombowców pływakowych.

Najczęstsze pytania

Ile egzemplarzy Friedrichshafen FF.53 zostało wyprodukowanych?

Zamówiono trzy egzemplarze, ale potwierdzony jest tylko jeden ukończony prototyp.

Jaka była główna rola FF.53?

Początkowo miał służyć jako torpedowy bombowiec pływakowy, ale ostatecznie został przystosowany do długodystansowego patrolu morskiego.

Dlaczego FF.53 miał silniki w konfiguracji ciągnącej zamiast pchającej?

Aby śmigła nie miały kontaktu z rozpryskującą się wodą z pływaków.

Jakie silniki napędzały FF.53?

Dwa chłodzone wodą sześciocylindrowe silniki Mercedes D.IVa o mocy 260 koni mechanicznych (191 kW) każdy.