Siemens-Schuckert R.II

Opis

Siemens-Schuckert R.II był dużym trójprzęsłowym dwupłatem z niesekwencyjnymi skrzydłami o różnej rozpiętości i w pełni zamkniętą kabiną. Napęd zapewniały trzy wewnętrznie umieszczone silniki Maybach HS o mocy 180 kW (240 KM), które przenosiły moc przez wały na dwa śmigła umieszczone na rozpórkach między skrzydłami blisko kadłuba. Podwozie składało się z dzielonych zespołów z podwójnymi kołami, a ogon był podparty parą kółek. Kadłub był podzielony na górną i dolną część, co umożliwiało czystą przestrzeń ogniową w kierunku tyłu.

R.II po raz pierwszy wzbił się w powietrze 26 października 1915 roku i został dostarczony armii 20 listopada tego samego roku. Silniki Maybach okazały się jednak zawodowe, przegrzewały się i często zawodziły, co doprowadziło do ich usunięcia w lutym 1916 roku. Siemens-Schuckert rozważał następnie instalację silników Benz Bz.IV lub Mercedes D.IVa, ostatecznie zatwierdzając Mercedes D.IVa, ale z powodu braku pracowników samolot został zmagazynowany. Później konstrukcja została zmodyfikowana poprzez wydłużenie skrzydeł do sześciu przęseł, powiększenie górnych skrzydeł i powierzchni ogonowych oraz instalację zaczepów bombowych. Po modyfikacjach R.II osiągnął podczas lotu próbnego ładowność 2310 kg na wysokości 3800 m i wytrzymał w powietrzu cztery godziny.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Po spełnieniu wymagań R.II został 29 czerwca 1917 przekazany jednostce Riesenflugzeugersatzabteilung, wspierającej olbrzymie samoloty typu R. Mimo że jego osiągi stanowiły znaczną poprawę w porównaniu z innymi typami Siemens-Schuckert R, jego większa rozpiętość i masa ograniczały prędkość, co uniemożliwiało mu dotrzymanie kroku konkurencyjnym maszynom Staaken. Dlatego R.II został przeklasyfikowany do szkolenia w jednostce Riesenflugzeug Schulabteilung w Döberitz. W czerwcu 1918 został przeniesiony z powrotem do Rea w Kolonii, gdzie później tego samego roku rozbił się.

Ciekawostki

• R.II był pierwszym z sześciu samolotów Siemens-Schuckert R.I do R.VII, który został ukończony, ale ostatnim przyjętym do służby.
• Oryginalne silniki Maybach HS były bardzo zawodowe i doprowadziły do całkowitego zaprzestania ich używania przez firmę Siemens-Schuckert.
• Kadłub samolotu był podzielony na górną i dolną część, co umożliwiało strzelanie do tyłu bez przeszkód.
• R.II podczas lotu próbnego osiągnął ładowność 2310 kg i wysokość 3800 m z czasem lotu cztery godziny.
• Z powodu braku pracowników samolot po zatwierdzeniu silników Mercedes D.IVa został zmagazynowany, a naprawy odłożone.

Najczęstsze pytania

Jaki był oryginalny napęd Siemens-Schuckert R.II?

Trzy wewnętrznie umieszczone silniki Maybach HS o mocy 180 kW (240 KM) przenoszące moc na dwa śmigła.

Dlaczego R.II ostatecznie był używany tylko jako samolot szkoleniowy?

Jego większa rozpiętość i masa ograniczały prędkość, więc nie mógł dotrzymać kroku konkurencyjnym maszynom i dlatego został przeklasyfikowany do szkolenia.

Jakie były główne zmiany dokonane podczas przebudowy R.II?

Wydłużenie skrzydeł do sześciu przęseł, powiększenie górnych skrzydeł i powierzchni ogonowych oraz instalacja zaczepów bombowych.

Kiedy R.II po raz pierwszy wzbił się w powietrze i kiedy został dostarczony armii?

Po raz pierwszy wzbił się 26 października 1915 i został dostarczony 20 listopada 1915.