Okręty podwodne klasy U-43
Okręty podwodne klasy U-43 to okręt podwodny. Kraj pochodzenia: Niemcy.
Opis
Klasa U-43 składała się z dwóch przybrzeżnych okrętów podwodnych pierwotnie niemieckiej klasy UB II, które w 1917 roku zostały sprzedane Austro-Węgrom. Okręty te stanowiły rozwinięcie w stosunku do poprzedniej niemieckiej klasy UB I, wyposażone były w podwójne silniki i śruby napędowe dla większej niezawodności i wyższej prędkości, większe wyrzutnie torped oraz podwójną zapas torped.
Okręty miały jednokadłubową konstrukcję z „siodełkowymi” zbiornikami balastowymi, długość 36,91 m, szerokość 4,37 m i zanurzenie 3,71 m. Napęd stanowiły dwa silniki diesla o mocy 270 bhp do pływania na powierzchni oraz dwa silniki elektryczne o mocy 280 shp do zanurzenia. Osiągały prędkość 8,8 węzła na powierzchni i 6,2 węzła pod wodą, z zasięgiem 6 940 mil morskich przy 5 węzłach na powierzchni oraz 45 mil morskich przy 4 węzłach pod wodą.
Uzbrojenie stanowiły dwie 50 cm wyrzutnie torped z czterema torpedami, armata pokładowa kalibru 88 mm oraz karabin maszynowy kalibru 8 mm. Załogę stanowiło 22 mężczyzn. Okręty były składane w Poli z części transportowanych koleją z Niemiec, co umożliwiło ich użycie na Morzu Śródziemnym.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Niemcy |
|---|
Służba i użycie bojowe
Okręty UB-43 i UB-47 były pierwotnie używane przez niemiecką marynarkę wojenną na Morzu Śródziemnym, gdzie odniosły znaczne sukcesy w zatapianiu okrętów alianckich, w tym kilku ważnych celów, takich jak brytyjskie statki transportowe oraz francuski pancernik. W czerwcu 1917 zostały wycofane ze służby niemieckiej i przekazane Austro-Węgrom, gdzie przemianowano je na U-43 i U-47. Pod banderą austro-węgierską nie osiągnęły już takich sukcesów, odnotowano jedynie ograniczone zatopienia okrętów. Po zakończeniu wojny okręty zostały przekazane Włochom i Francji jako reparacje wojenne i do roku 1920 rozebrane.
Ciekawostki
- Okręty klasy U-43 były pierwotnie niemieckimi okrętami podwodnymi typu UB II, które zostały sprzedane Austro-Węgrom z powodu braku wykwalifikowanych załóg w Niemczech.
- Do transportu na Morze Śródziemne okręty zostały rozłożone na części i przewiezione koleją do portu w Poli, gdzie zostały ponownie złożone.
- UB-43 pod niemiecką banderą zatopił 22 okręty o łącznej pojemności ponad 99 000 BRT, podczas gdy pod banderą austro-węgierską odnotował tylko jedno uszkodzenie okrętu.
- UB-47 zatopił podczas służby niemieckiej 22 okręty, w tym dwa brytyjskie parowce transportowe oraz francuski pancernik Gaulois.
- Oba okręty po wojnie zostały przekazane Francji i rozebrane w Bizercie do roku 1920.
Najczęstsze pytania
- Dlaczego okręty UB-43 i UB-47 zostały sprzedane Austro-Węgrom?
- Niemcy mieli trudności ze znalezieniem wykwalifikowanych załóg dla swoich okrętów podwodnych, dlatego w 1917 roku sprzedali dwa okręty UB II swojemu sojusznikowi Austro-Węgrom.
- Jakie były główne ulepszenia konstrukcyjne klasy UB II w porównaniu do UB I?
- Klasa UB II miała podwójne silniki i śruby napędowe dla większej niezawodności i prędkości, większe wyrzutnie torped, podwójną zapas torped oraz większy zasięg.
- Jak okręty zostały przetransportowane na Morze Śródziemne?
- Okręty zostały rozłożone na części wielkości wagonów kolejowych i przewiezione koleją do portu w Poli, gdzie zostały ponownie złożone.
- Jaki był los okrętów po zakończeniu I wojny światowej?
- Okręty U-43 i U-47 zostały przekazane Włochom i Francji jako reparacje wojenne i do roku 1920 rozebrane.