Arado Ar 234
Arado Ar 234 Blitz był drugim niemieckim samolotem z napędem odrzutowym i pierwszym bombowcem odrzutowym w ogóle.
Opis
Arado Ar 234 Blitz był drugim niemieckim samolotem z napędem odrzutowym i jednocześnie pierwszym na świecie odrzutowym bombowcem. Prace rozwojowe rozpoczęto jesienią 1940 na podstawie zamówienia niemieckiego ministerstwa lotnictwa (RLM) jako szybki samolot rozpoznawczy z silnikami odrzutowymi, które wówczas były rozwijane przez firmy Junkers i BMW. Pierwsze prototypy miały nietypowe podwozie z odrzucanym wózkiem startowym i nartą do lądowania, później opracowano wersję z chowanym podwoziem. Pierwszy lot prototypu Ar 234 V1 odbył się 30 lipca 1943, następowały kolejne prototypy z różnymi modyfikacjami silników, kabiny i wyposażenia.
Samolot napędzany był dwoma silnikami odrzutowymi Junkers Jumo 004B-1, B-2 lub B-3, miał rozpiętość 14,41 m i długość 12,64 m. Był wyposażony w kabinę ciśnieniową, niektóre maszyny miały katapultowane siedzenie i autopilota. Produkcja odbywała się w kilku zakładach i do końca wojny wyprodukowano od 210 do 238 egzemplarzy łącznie z prototypami. Ar 234 był także pierwszym na świecie samolotem standardowo wyposażonym w spadochron hamujący do skrócenia drogi hamowania przy lądowaniu.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Niemcy |
|---|---|
| Wprowadzenie | 1944 |
Służba i użycie bojowe
Arado Ar 234 był używany przede wszystkim w jednostkach rozpoznawczych i bombowych Luftwaffe w końcowej fazie II wojny światowej. Pierwsze operacyjne użycie miało miejsce latem 1944 podczas lotów rozpoznawczych nad Normandią, gdzie samoloty dzięki swojej prędkości często unikały alianckich myśliwców. Wersje rozpoznawcze operowały nad Francją, Belgią, Holandią, Włochami, Danią, Norwegią i Niemcami.
Wersje bombowe były używane głównie w jednostce KG 76, która w grudniu 1944 przeprowadziła pierwszy nalot odrzutowcami w historii lotnictwa. Samoloty Ar 234 brały udział w nalotach na Liège, Antwerpię, Bastogne, brytyjskie lotniska oraz próbowały zniszczyć most Ludendorffa w Remagen. Niektóre maszyny zostały przystosowane do nocnego przechwytywania z radarem FuG 216 Neptun V. Po wojnie zdobyczne samoloty były testowane przez aliantów, a wnioski z ich konstrukcji wykorzystano w powojennym rozwoju.
Warianty
Ciekawostki
- Arado Ar 234 był pierwszym na świecie odrzutowym bombowcem i drugim niemieckim samolotem z napędem odrzutowym.
- Samolot był standardowo wyposażony w spadochron hamujący do skrócenia drogi hamowania przy lądowaniu, co było światowym pierwszeństwem.
- Niektóre maszyny startowały z pomocą odrzucanych silników rakietowych Walter 109-500A-1, które po użyciu były łapane na spadochron do ponownego wykorzystania.
- Ar 234 dzięki swojej prędkości był w stanie uciec większości alianckich myśliwców, co potwierdzali również piloci alianccy.
- Do dziś zachował się tylko jeden egzemplarz Ar 234, wystawiony w USA w muzeum Steven F. Udvar-Hazy Center.
Najczęstsze pytania
- Ile egzemplarzy Arado Ar 234 wyprodukowano?
- Według źródła wyprodukowano od 210 do 238 egzemplarzy, łącznie z prototypami.
- Jaka była maksymalna prędkość Arado Ar 234?
- Maksymalna prędkość wynosiła 742 km/h na wysokości 6000 metrów.
- Jaka była główna uzbrojenie wersji bombowej Ar 234?
- Samolot mógł przenosić do trzech bomb po 500 kg, lub jedną 1000 kg i dwie 250 kg, albo bomby kasetowe; niektóre maszyny miały także dwa działka MG 151/20.
- Kto był pierwszym pilotem, który wzbił się w powietrze Ar 234?
- Pierwszy lot prototypem Ar 234 V1 wykonał szef pilotów doświadczalnych firmy Arado, Flugkapitän Heinz Selle.