Samolot · Niemcy

Siemens-Schuckert D.IV

Siemens-Schuckert D.IV to samolot bojowy. Kraj pochodzenia: Niemcy.

Typmyśliwiec
KrajNiemieckie Cesarstwo
Wprowadzenie1918
ProducentSiemens-Schuckert
Uzbrojenie2 × 7,92 mm karabiny maszynowe LMG 08/15
Załoga1
Siemens-Schuckert D.IV

Opis

Siemens-Schuckert D.IV był niemieckim myśliwcem opracowanym pod koniec I wojny światowej, który jednak wszedł do służby zbyt późno i został wyprodukowany w ograniczonej liczbie, dlatego nie miał znaczącego wpływu na działania wojenne.

Rozwój D.IV kontynuował wcześniejsze modele D.II i D.III, które używały silnika Siemens-Halske Sh.III o mocy 160 KM. D.IV miał zwężone górne i dolne skrzydło z zastosowaniem profilu Göttingen 180 oraz asymetrycznie długie skrzydło w celu wyrównania efektu P-czynnika czteropłatowej śruby. Konstrukcja była kompaktowa, z krótkim podwoziem i czteropłatową drewnianą śrubą. Dzięki silnikowi i aerodynamicznym modyfikacjom osiągał lepsze osiągi niż poprzednie modele, zwłaszcza pod względem prędkości i wznoszenia.

Dane techniczne

Kraj pochodzeniaNiemcy

Służba i użycie bojowe

D.IV zaczął być dostarczany jednostkom operacyjnym od sierpnia 1918 roku, ale z zamówionych 280 sztuk do końca wojny ukończono tylko 123, z których około połowa trafiła do służby. Samolot był ceniony za doskonałą wspinaczkę i dużą wysokość operacyjną, potrafił osiągnąć 6 000 m w mniej niż 15 minut oraz 8 100 m w 36 minut, co było znacznie lepszym wynikiem niż konkurencyjne maszyny, takie jak Fokker D.VII.

Po zakończeniu wojny produkcja D.IV była kontynuowana, niektóre egzemplarze były eksploatowane w Szwajcarii i Belgii, a jeden egzemplarz został pozyskany przez Litwinów, lecz nigdy nie latał w ich służbie. Po podpisaniu traktatu wersalskiego produkcja samolotów w Niemczech została zakazana, a oddział Siemens-Schuckert został rozwiązany.

Warianty

D.IPierwszy produkcyjny myśliwiec Siemens-Schuckert, oparty na francuskim Nieuport 17, napędzany silnikiem Siemens-Halske Sh.I, produkowany w 1917 roku w liczbie 95 sztuk, później służył głównie jako zaawansowany samolot szkoleniowy.
D.II, D.IIa, D.IIbPrototypy z silnikiem Siemens-Halske Sh.III, krótkim kadłubem i okrągłym przekrojem, znane jako "latająca beczka piwa", miały doskonałą wspinaczkę, ale niską prędkość maksymalną.
D.IIIWersja z długimi skrzydłami i czteropłatową śrubą, dostarczono 80 sztuk, ale z powodu problemów z przegrzewaniem się silnika zostały wycofane z frontu i zastąpione przez Fokker D.VII. Po modyfikacjach silnika i konstrukcji ponownie wprowadzono je do jednostek obrony krajowej.
D.VDwupłatowy seskwiplan z dwoma dźwigarami, uczestniczył w próbach w Adlershof w maju/czerwcu 1918 roku, wyprodukowano trzy sztuki.

Ciekawostki

  • D.IV miał asymetrycznie długie skrzydła, aby skompensować efekt P-czynnika czteropłatowej śruby.
  • Samolot mógł osiągnąć wysokość 8 100 m w 36 minut, co było o 1 200 m więcej niż Fokker D.VII.
  • Jeden egzemplarz D.IV uciekł do Szwajcarii, gdzie był eksploatowany aż do 1922 roku.
  • Replika D.IV z silnikiem Gnome Monosoupape 9 HP została po raz pierwszy oblatana w 1981 roku i jest wystawiona na lotnisku Ardmore w Nowej Zelandii.
  • Po wojnie produkcja D.IV była kontynuowana aż do zakazu produkcji samolotów w Niemczech zgodnie z traktatem wersalskim.

Najczęstsze pytania

Jakim silnikiem napędzany był Siemens-Schuckert D.IV?
Używał 11-cylindrowego, powietrzem chłodzonego silnika rotacyjnego Siemens-Halske Sh.III o mocy 160 KM.
Ile sztuk D.IV wyprodukowano i ile weszło do służby?
Zamówiono 280 sztuk, ukończono 123, a około połowa z nich trafiła do jednostek operacyjnych.
Jakie były główne zalety D.IV w porównaniu do Fokkera D.VII?
D.IV miał lepszą wspinaczkę i osiągał wyższą wysokość lotu, był szybszy i zwrotniejszy na wysokościach powyżej 4 000 m.
Dlaczego D.III został wycofany z frontu?
Silniki się przegrzewały i zacinano się, co było spowodowane użyciem oleju na bazie Voltol zamiast rzadkiego oleju rycynowego.

Źródła

Podobny sprzęt

← Cały sprzęt