Lublin R-VIII

Opis

Lublin R-VIII był polskim ciężkim jednomotorowym bombowcem, samolotem rozpoznawczym i wodnosamolotem zaprojektowanym pod koniec lat 20. XX wieku w fabryce Plage i Laśkiewicz w Lublinie. Była to pierwsza własna konstrukcja tej firmy oraz pierwszy samolot noszący oznaczenie Lublin. Prace rozwojowe rozpoczęto w 1926 roku na podstawie wymagań polskiego lotnictwa na ciężki jednomotorowy samolot rozpoznawczy i bombowy. Głównym konstruktorem był Jerzy Rudlicki, którego inicjał „R” pojawił się w oznaczeniu samolotu. Prototyp po raz pierwszy wzbił się w powietrze w marcu 1928 roku z silnikiem Farman 12We o mocy 550 hp, który okazał się jednak niewystarczający.

Drugi prototyp ukończony w lipcu 1928 roku wyposażono w mocniejszy silnik Lorraine-Dietrich 18Kd o mocy 740 hp. Ten samolot wziął udział w sierpniu 1928 roku w konkursie lotniczym Małej Ententy i Polski, gdzie osiągnął najlepszy wynik w przenoszeniu ładunku 1024 kg na wysokość 5000 m. W 1929 roku polskie lotnictwo zamówiło cztery seryjne maszyny oznaczone R-VIIIa, z których jedna miała silnik Lorraine-Dietrich, a pozostałe trzy silnik Hispano-Suiza 12Lb o mocy 760 hp. Osiągi samolotu były dobre tylko przy ograniczonym ładunku i zapasie paliwa, co ograniczało zasięg. Przy pełnym ładunku lub maksymalnym zapasie paliwa osiągi były niskie.

Konstrukcja była drewniana, dwupłatowa o konwencjonalnym układzie. Kadłub miał przekrój prostokątny i był pokryty sklejką, skrzydła pokryte płótnem i sklejką, przy czym górne skrzydło miało większą rozpiętość. Załogę stanowiło dwóch mężczyzn siedzących w tandemie w otwartej kabinie z podwójnym sterowaniem, możliwe było także przewożenie trzech członków załogi, w tym radiotelegrafisty. Podwozie było stałe z ogonowym ślizgaczem, ewentualnie stosowano dwa krótkie pływaki w wersji wodnosamolotu.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Seryjne maszyny R-VIIIa były w polskim lotnictwie używane tylko krótko. W sierpniu i wrześniu 1930 roku trzy maszyny R-VIIIa wzięły udział w konkursie lotniczym Małej Ententy i Polski, zajmując 7. i 9. miejsce. Maszyny z silnikiem Lorraine-Dietrich rozbiły się w latach 1930 i 1931. W 1932 roku istniejące R-VIII przebudowano na wodnosamoloty dla polskiej marynarki wojennej. Pierwszy prototyp z silnikiem Lorraine-Dietrich oznaczono R-VIII bis, dwa samoloty z silnikami Hispano-Suiza nosiły oznaczenia R-VIII ter. Wodnosamoloty miały obniżoną maksymalną prędkość do 200 km/h.

Wodnosamoloty R-VIII były używane od 1933 roku w polskim lotnictwie morskim w Pucku w długim dywizjonie rozpoznawczym. Od 1938 roku przeklasyfikowano je do szkolenia i planowano wycofanie. Przetrwały do niemieckiej inwazji w 1939 roku, przy czym R-VIII bis miał już usunięty silnik. Po pierwszym niemieckim nalocie na bazę w Pucku 1 września wszystkie wodnosamoloty ewakuowano na półwysep Helski, gdzie 8 września zostały trafione podczas nalotu bombowców Stuka. Ze względu na przestarzałość nie były używane w walkach.

Warianty

Ciekawostki

• Lublin R-VIII był pierwszym własnym projektem firmy Plage i Laśkiewicz oraz pierwszym samolotem noszącym nazwę Lublin.
• W konkursie Małej Ententy i Polski w 1928 roku R-VIII osiągnął najlepszy wynik w przenoszeniu ładunku 1024 kg na wysokość 5000 m.
• Wersja wodnosamolotu R-VIII miała obniżoną maksymalną prędkość do 200 km/h w porównaniu z wersją z podwoziem.
• R-VIII był używany przez polskie lotnictwo morskie w Pucku od 1933 roku aż do początku II wojny światowej.
• Po niemieckim nalocie na bazę w Pucku wodnosamoloty R-VIII zostały ewakuowane na półwysep Helski, gdzie zostały zniszczone podczas nalotu Stuk.

Najczęstsze pytania

Kto był głównym konstruktorem Lublin R-VIII?

Głównym konstruktorem był Jerzy Rudlicki.

Jakie silniki były użyte w Lublin R-VIII?

Użyto silników Farman 12We (550 hp), Lorraine-Dietrich 18Kd (740 hp) oraz Hispano-Suiza 12Lb (760 hp).

Jaka była główna rola Lublin R-VIII?

Samolot służył jako ciężki jednomotorowy bombowiec, samolot rozpoznawczy i wodnosamolot.

Czy Lublin R-VIII był używany w walkach podczas II wojny światowej?

Nie, ze względu na przestarzałość nie był używany w walkach podczas inwazji w 1939 roku.