Martin T3M

Opis

Martin T3M był jednomotorowym, trzyosobowym dwupłatem przeznaczonym dla marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych. Producentem była firma Glenn L. Martin Company, która po produkcji wersji Curtiss CS/SC zaproponowała własny ulepszony samolot, spełniający wymagania torpedowego bombowca i samolotu rozpoznawczego. Pierwsza wersja T3M-1 wzbiła się w powietrze w lipcu 1926 roku i była napędzana silnikiem Wright T-3B o mocy 575 KM.

Konstrukcja T3M obejmowała kadłub z rur stalowych spawanych, co odróżniało ją od nitowanej konstrukcji poprzednich samolotów CS/SC. Załogę tworzyli pilot, bombardier i strzelec tylni, przy czym pilot i bombardier siedzieli obok siebie, a strzelec za nimi. Ulepszona wersja T3M-2 miała mocniejszy silnik Packard 3A-2500 o mocy 770 KM, takie samo rozpiętość górnego i dolnego skrzydła, tandemowe rozmieszczenie załogi oraz zmienione chłodzenie z dwoma chłodnicami po bokach kadłuba. Ta wersja była główną produkcyjną i wyprodukowano 100 egzemplarzy.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Dostawy samolotów T3M-1 rozpoczęły się we wrześniu 1926 roku, jednak te maszyny nie były długo używane i już w 1927 roku zostały zastąpione przez wydajniejsze T3M-2. Chociaż T3M-2 stopniowo były zastępowane maszynami Martin T4M, pozostawały w czynnej służbie w marynarce wojennej Stanów Zjednoczonych co najmniej do 1932 roku. Samoloty operowały zarówno z baz lądowych, jak i z lotniskowców.

Warianty

Ciekawostki

• Kadłub samolotu był wykonany z rur stalowych spawanych, co różniło się od nitowanej konstrukcji poprzednich samolotów CS/SC.
• Ulepszona wersja T3M-2 miała wszystkich członków załogi ustawionych w tandemie jeden za drugim, w przeciwieństwie do T3M-1, gdzie pilot i bombardier siedzieli obok siebie.
• Samolot mógł być wyposażony albo w klasyczne podwozie ogonowe, albo w pływaki do operacji z wody.
• Wersje XT3M-3 i XT3M-4 były maszynami eksperymentalnymi wyposażonymi w silniki gwiazdowe Pratt & Whitney Hornet i Wright Cyclone, które posłużyły jako podstawa do rozwoju samolotu Martin T4M.
• Martin T3M operował w marynarce wojennej Stanów Zjednoczonych od 1926 do 1932 roku, będąc używanym zarówno z baz lądowych, jak i z lotniskowców.

Najczęstsze pytania

Kiedy po raz pierwszy wzbił się w powietrze Martin T3M?

Pierwsza wersja T3M-1 wzbiła się w powietrze w lipcu 1926 roku.

Ilu członków liczyła załoga Martina T3M?

Załogę tworzyli trzej członkowie: pilot, bombardier i strzelec tylny.

Jaki silnik napędzał główną wersję produkcyjną T3M-2?

Główna wersja produkcyjna T3M-2 była napędzana silnikiem rzędowym Packard 3A-2500 o mocy 770 koni mechanicznych (574 kW).

Jaka była główna uzbrojenie samolotu Martin T3M?

Samolot był uzbrojony w jeden karabin maszynowy kalibru 7,62 mm w tylnej kabinie i mógł przenosić jedno torpedo lub bomby pod kadłubem.