Mitsubishi A6M Zero
Japoński pokładowy myśliwiec, na początku wojny na Pacyfiku obawiany za swoją zwrotność i zasięg.
Opis
Mitsubishi A6M, znany jako Zero, był pokładowym myśliwcem japońskiej cesarskiej marynarki wojennej, którego rozwój rozpoczął się w 1937 roku na podstawie wymagań zastąpienia typu A5M. Zespół konstrukcyjny pod kierownictwem Jirō Horikoshiego zaprojektował lekki dolnopłat z dwurzędowym czternastocylindrowym silnikiem gwiazdowym, chowanym podwoziem i osłoniętą kabiną pilota. Samolot został zbudowany z naciskiem na jak najniższą masę, co doprowadziło do braku pancerza i zbiorników samozamykających się, ale umożliwiło osiągnięcie doskonałej zwrotności, wspinaczki i dużego zasięgu.
Pierwszy prototyp wzbił się w powietrze w kwietniu 1939 roku, a produkcja seryjna rozpoczęła się w 1940 roku. Samoloty były wykonane głównie z lekkiego stopu „extra super duralumin”, który był wytrzymały i lekki, ale podatny na korozję. Zero było wyposażone w potężną uzbrojenie i dzięki niskiej masie oraz dużej powierzchni skrzydeł miało wyjątkowo niską prędkość lądowania i przeciągnięcia, co czyniło go jednym z najnowocześniejszych pokładowych myśliwców swojej epoki.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Japonia |
|---|---|
| Wprowadzenie | 1940 |
| Maks. prędkość | ~530 km/h |
| Zasięg | ~3 100 km |
| Załoga | 1 |
Służba i użycie bojowe
Zero zostało po raz pierwszy użyte bojowo w Chinach w 1940 roku, gdzie szybko zyskało reputację doskonałego myśliwca dzięki swojej zwrotności i długiemu zasięgowi. W czasie ataku na Pearl Harbor na pierwszej linii znajdowało się 328 maszyn, a Zero stało się dominującym myśliwcem japońskiej marynarki na początku wojny na Pacyfiku. Dzięki swoim właściwościom przewyższało większość samolotów alianckich i osiągało wysoki stosunek zestrzeleń.
W miarę trwania wojny alianci opracowali nowe taktyki i wprowadzili nowocześniejsze samoloty, które potrafiły wykorzystać słabości Zero, zwłaszcza jego słabą ochronę i gorszą sterowność przy wysokich prędkościach. Mimo to Zero pozostało w służbie do końca wojny, w tym w atakach kamikaze i w różnych modyfikacjach, a wyprodukowano go w większej liczbie niż jakikolwiek inny japoński samolot bojowy II wojny światowej.
Warianty
Ciekawostki
- Zero było pierwszym pokładowym myśliwcem japońskiej marynarki z chowanym podwoziem i osłoniętą kabiną.
- Samolot był wykonany głównie z lekkiego stopu „extra super duralumin”, który był wtedy tajny i bardzo zaawansowany.
- Pierwsze niemal nienaruszone Zero zdobyli alianci dopiero w czerwcu 1942 roku po awaryjnym lądowaniu na wyspie Akutan.
- Zero nie miało pancerza ani samozamykających się zbiorników, co zwiększało jego podatność na uszkodzenia w walce.
- W trakcie wojny Zero było używane także w atakach kamikaze oraz powstały specjalne wersje do walki nocnej i szkolenia.
Najczęstsze pytania
- Jaka była główna zaleta Zero w porównaniu do samolotów alianckich na początku wojny?
- Zero wyróżniało się wyjątkową zwrotnością, długim zasięgiem i silnym uzbrojeniem, co dawało mu przewagę nad większością alianckich myśliwców w pierwszych latach wojny.
- Dlaczego Zero było tak podatne na uszkodzenia w walce?
- Ze względu na dążenie do jak najniższej masy Zero nie miało pancerza ani samozamykających się zbiorników, co oznaczało, że było bardzo podatne na pożary i eksplozje po trafieniu.
- Jakie były główne wersje Zero?
- Do głównych wersji należały A6M2, A6M3, A6M5, A6M6, A6M7 oraz prototypowa A6M8, a także specjalne wersje szkoleniowe i nocne myśliwce.
- Jaki był maksymalny zasięg Zero?
- Maksymalny zasięg podstawowej wersji A6M2 wynosił 3 105 km.