Tupolev Tu-16
Tupolev Tu-16 (w kodzie NATO „Badger“) był radzieckim dwusilnikowym bombowcem dalekiego zasięgu z 1.
Opis
Tupolew Tu-16 (kod NATO „Badger”) był radzieckim dwusilnikowym odrzutowym bombowcem, którego rozwój rozpoczął się na początku lat 50. w odpowiedzi na potrzebę strategicznego bombowca zdolnego konkurować z amerykańskimi typami. Prace nad prototypem Tu-88 („samolot N”) rozpoczęły się w 1950 roku, a pierwszy lot odbył się 27 kwietnia 1952. Po zwycięstwie nad konkurencyjnym Iłjuszynem Il-46 w grudniu 1952 zatwierdzono produkcję seryjną, a pierwsze maszyny weszły do służby w 1954 roku.
Samolot miał na swoje czasy nowoczesną konstrukcję z dużym skrzydłem delta i dwoma wydajnymi silnikami odrzutowymi Mikulin AM-3 umieszczonymi w korzeniach skrzydeł. Tu-16 był zdolny do przenoszenia ciężkich bomb konwencjonalnych i jądrowych na odległość do 4 800 km, a później wyposażono go także do przenoszenia pocisków kierowanych. Charakteryzował się uniwersalnym projektem, co umożliwiło powstanie wielu wyspecjalizowanych wersji do rozpoznania, patrolowania morskiego, walki elektronicznej i innych zadań. Łącznie w ZSRR wyprodukowano 1 507 sztuk, kolejne powstały w Chinach jako Xian H-6.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Związek Radziecki |
|---|---|
| Wprowadzenie do służby | 1954 |
Służba i użycie bojowe
Tu-16 stał się podstawowym strategicznym bombowcem radzieckiego lotnictwa i lotnictwa morskiego od połowy lat 50. i przez ponad 40 lat stanowił trzon radzieckich sił odstraszania. Był używany w pułkach ciężkich bombowców, a jego głównymi celami były bazy wojskowe NATO w Europie Zachodniej. Samoloty były także wykorzystywane do szkolenia z bronią jądrową, a w 1955 roku z Tu-16V po raz pierwszy zrzucono radziecką bombę wodorową.
W operacjach bojowych Tu-16 był używany głównie podczas wojny w Afganistanie, gdzie przeprowadzał masowe bombardowania pozycji partyzanckich. Oprócz ZSRR używały go także inne państwa, na przykład Chiny, Indonezja, Egipt i Irak, gdzie był wykorzystywany w różnych konfliktach regionalnych. W Rosji służył do połowy lat 90., a w Chinach jego wersja H-6 pozostaje w służbie do dziś.
Warianty
Ciekawostki
- Tu-16 był pierwszym radzieckim bombowcem, który zrzucił bombę wodorową – 22 listopada 1955 typ Tu-16V zrzucił bombę RDS-37d.
- Łącznie w ZSRR wyprodukowano 1 507 sztuk Tu-16 w trzech zakładach – w Kazaniu, Kujbyszewie i Woroneżu.
- Chińska wersja Xian H-6 jest nadal w służbie w lotnictwie Chińskiej Republiki Ludowej także w XXI wieku.
- Tu-16 był eksportowany do kilku krajów, w tym Indonezji, Egiptu i Iraku, gdzie był używany w walkach.
- Podczas incydentu w 1968 roku Tu-16 rozbił się podczas niskiego przelotu wokół lotniskowca USS Essex na Morzu Norweskim.
Najczęstsze pytania
- Jaka była główna broń samolotu Tupolew Tu-16?
- Samolot przenosił do 9 000 kg bomb, 7 działek AM-23 kaliber 23 mm oraz w zależności od wersji różne pociski kierowane.
- Które państwa używały Tu-16 oprócz Związku Radzieckiego?
- Tu-16 używały między innymi Chiny, Indonezja, Egipt, Irak, Ukraina, Białoruś, Armenia, Azerbejdżan i Gruzja.
- Jaki był maksymalny zasięg i prędkość Tu-16?
- Maksymalny zasięg wynosił 7 200 km, a maksymalna prędkość 1 050 km/h.
- Jakie były główne zastosowania bojowe Tu-16?
- Tu-16 był używany głównie w Afganistanie, w konfliktach regionalnych na Bliskim Wschodzie oraz służył jako strategiczny bombowiec w ramach sił odstraszania ZSRR.