Siemens-Schuckert R.III

Opis

Siemens-Schuckert R.III był prototypem dużego trójpłatowca z trzema silnikami Maybach HS o mocy 180 kW (240 hp) umieszczonymi wewnątrz kadłuba, które napędzały dwie śruby umieszczone na dźwigarach między płatami. Konstrukcja obejmowała całkowicie zamkniętą kabinę oraz podzielony kadłub na część górną i dolną, co umożliwiało swobodny sektor ostrzału do tyłu. Podwozie składało się z dzielonych zespołów z podwójnymi kołami oraz pary kół ogonowych.

Rozwój był znacznie utrudniony przez zawodność silników Maybach HS, co prowadziło do licznych modyfikacji i napraw w terenie. Po wypadku na początku 1916 roku wymieniono uszkodzone skrzydła, jednak problemy z silnikami trwały dalej i samolot zwrócono producentowi. W połowie 1916 roku odrzucono wymianę silników na Benz Bz.IV, a samolot odstawiono do magazynu. W październiku 1916 projekt wznowiono z szeregiem ulepszeń, w tym wzmocnieniem części ogonowej, instalacją termometrów i oświetlenia przestrzeni silnikowej, wydłużeniem skrzydeł oraz zastosowaniem silników Benz Bz.IV o mocy 150 kW (200 hp).

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Po modernizacji i spełnieniu zmienionych wymagań niemieckiego inspektoratu lotnictwa (Idflieg) R.III został przydzielony do jednostki Riesenflugzeugersatzabteilung (Rea) dnia 12 grudnia 1916 i przyjęty do służby 21 grudnia 1916. W tej formie nie nadawał się jednak do działań bojowych na froncie i służył wyłącznie jako samolot szkoleniowy, pełniąc tę rolę co najmniej do lutego 1918.

Warianty

Ciekawostki

• R.III był jednym z sześciu samolotów pierwotnie opartych na Siemens-Schuckert R.I, które jednak rozwijały się w różnych kierunkach i zostały sklasyfikowane jako różne typy.
• Silniki Maybach HS były umieszczone wewnątrz kadłuba i napędzały śruby przez wały, co było nietypowym rozwiązaniem konstrukcyjnym w tamtych czasach.
• Kadłub samolotu był podzielony na część górną i dolną, co umożliwiało lepszy sektor ostrzału do tyłu.
• Po kilku wypadkach i naprawach samolot ostatecznie był używany wyłącznie do szkolenia, a nie w operacjach bojowych.
• Oryginalne seryjne oznaczenia samolotów Siemens-Schuckert R.II do R.VII były kilkakrotnie zmieniane, zanim przyjęto ostateczne oznaczenia R.2/15 do R.7/15.

Najczęstsze pytania

Jakie silniki napędzały Siemens-Schuckert R.III?

Początkowo trzy silniki Maybach HS o mocy 180 kW (240 hp), później zastąpione trzema silnikami Benz Bz.IV o mocy 150 kW (200 hp).

Dlaczego R.III nie był używany w operacjach bojowych?

Z powodu zawodności oryginalnych silników i ograniczonych parametrów mocy po modernizacji samolot był używany wyłącznie jako szkoleniowy.

Jaka była główna uzbrojenie samolotu?

Trzy karabiny maszynowe 7,9 mm oraz 500 kg bomb.

Kiedy R.III został przyjęty do służby?

Został przyjęty do służby 21 grudnia 1916.